ลาน กระทั่งด้านจิตใจ เขาก็ทำเหมือนหลิงหลานไม่ได้ที่ไม่ว่าเจอความยากลำบากอะไรก็สามารถสงบนิ่งได้เหมือนก่อน…
“ฮ่าๆ ชนะแล้วจริงๆ…” หัวหน้าทีมหลายคนที่อยู่ข้างกายเกาจิ้นอวิ๋นเห็นบทสรุปนี้ก็เผยรอยยิ้มเซ่อซ่าออกมา ต่อให้พวกเขาถูกเกาจิ้นอวิ๋นโน้มน้าวให้ติดตามลูกพี่หลานต่อไปเหมือนก่อน แต่พอเห็นลูกพี่หลานเอาชนะอันดับหนึ่งด้านการต่อสู้ของโรงเรียนทหาร คว้าชัยชนะในการเดิมพันครั้งนี้ได้จริงๆ ก็ยังทำให้พวกเขาตะลึงลานจนจะเป็นลม เนื่องจากผลลัพธ์นี้สะเทือนหัวใจพวกเขาอย่างรุนแรงมากเกินไปแล้วจริงๆ
เกาจิ้นอวิ๋นหัวเราะอย่างบ้าคลั่งด้วยความภูมิใจ “ฮ่าๆๆ ตอนนี้รู้ความร้ายกาจของลูกพี่หลานแล้วสินะ…ต่อให้เหลยถิงอยากกลืนกินกลุ่มนักเรียนใหม่ แต่ขอเพียงมีลูกพี่หลานอยู่ ทุกอย่างก็เป็นแค่ความฝันเท่านั้น!”
หัวหน้าทีมหนึ่งในนั้นสูดลมหายใจลึกๆ ใจเย็นลง เขาเอ่ยด้วยความชื่นชมว่า “หัวหน้าทีมเกา นายพูดถูกแล้ว ต่อไปพวกเราจะเชื่อฟังนาย”
เวลานี้หัวหน้าทีมเหล่านี้เริ่มลอบดีใจที่พวกเขาหลายคนสนิทสนมกับเกาจิ้นอวิ๋นเลยถูกอีกฝ่ายโน้มน้าวไว้ว่าให้คอยอดทนรอคอยผลลัพธ์ปรากฏออกมา ตอนนี้ดูเหมือนว่าก้าวนี้คือก้าวที่ถูกต้องแล้ว ตอนนี้พวกเขาอดเสียดายแทนพวกหัวหน้าทีมหลายคนที่จิตใจไม่มั่นคงรีบหาทางหนีทีไล่ก่อนไม่ได้ มันก็เหมือนกับที่เกาจิ้นอวิ๋นว่าไว้ โอกาสมีเพียงครั้งเดียว คว้าได้ก็คือคว้าได้ พลาดไปแล้วก็คือพลาดไปแล้วจริงๆ
“ไปกันเถอะ พวกเ
