ลูกพี่ฮั่วลุกขึ้นมาทันที ตะโกนด้วยความตกใจว่า “เฟิงหมิง หยุดนะ!”
ถังอวี้ที่อยู่บนเวทีประลองหน้าเปลี่ยนสีฉับพลัน เขาขยับร่างทีเดียวก็พุ่งเข้าไปเตรียมพร้อมขัดขวางท่าไม้ตายที่เต็มไปด้วยพลังทำลายล้างของเนี่ยเฟิงหมิงนี้ ถ้าหากเกิดการบาดเจ็บล้มตายอย่างหนักหนาสาหัสในการประลองที่เขาดูแลรับผิดชอบขึ้นมา มันก็เป็นการบกพร่องต่อหน้าที่อย่างใหญ่หลวงของเขาแล้ว…
‘ผัวะ’ เสียงหนักอึ้งดังขึ้นจากหมัดที่ชกใส่กายเนื้อ เสียงนี้กระจ่างใสมากอย่างชัดเจน ทุกคนสังเกตเห็นว่ามีคนปรากฏตัวบนเวทีประลองเพิ่มขึ้นหนึ่งคนด้วยความตะตะลึง
เขายืนอยู่ตรงกลางระหว่างเนี่ยเฟิงหมิงกับฉีหลง ฝ่ามือข้างหนึ่งกุมหมัดของเนี่ยเฟิงหมิงไว้อย่างสบายๆ ชายเสื้อที่ยังคงปลิวไสวนั้นยืนยันว่าคนผู้นี้เพิ่งจะมาถึง
กำปั้นถูกฝ่ามือของอีกฝ่ายจับไว้ ความรู้สึกแรกของเนี่ยเฟิงหมิงคือความสามารถของอีกฝ่ายเหมือนทะเลลึกที่หยั่งไม่ถึงก้น เมื่อพลังปะทุที่แฝงอยู่ในหมัดของเขาซัดใส่ฝ่ายตรงข้าม มันกลับเหมือนก้อนหินที่ร่วงลงไปในทะเลแห่งความตาย ไม่มีสะเก็ดน้ำสาดขึ้นมาเลยสักนิดเดียว ราวกับว่าพลังของเขาถูกทะเลลึกไร้ขอบเขตนี้กลืนกินไปจนหมด
ความรู้สึกแบบนี้มาแค่ชั่วแวบเดียวเท่านั้น เนี่ยเฟิงหมิงรู้สึกอีกว่าฝ่ายตรงข้ามแข็งแกร่งดุจภูเขา แค่ยืนอยู่ตรงนั้นไม่ได้ทำการตอบโต้กลับอะไร แต่มันกลับทำให้เขาขึ้นหน้าถอยหลังไม่ได้เลย
สิ่งที่ทำให้เนี่ยเฟิงหมิงหวาดกลัวยิ่งกว่าคือ เ
