ันแค่สนองคืนสิ่งที่เขาทำลงไปก็เท่านั้น” ดวงตาสองข้างของหลิงหลานจ้องลูกพี่ฮั่วอย่างเย็นชา “นายไม่รู้หรือไงว่าเมื่อตะกี้นี้สมาชิกกลุ่มของนายทำอะไร? ถ้าหากกระบวนท่านั้นโจมตีโดนละก็ พี่น้องของฉันก็อยู่ในสภาพเขาตอนนี้”
“นายช่วยเอาไว้แล้วไม่ใช่เหรอ? ในเมื่อพี่น้องของนายไม่เป็นไร ทำไมถึงต้องลงมืออำมหิตอย่างนี้อีกล่ะ?”
“ถ้าเกิดฉันช่วยไม่ได้ล่ะ?” หลิงหลานถามกลับ “ฉันไม่มีทางปล่อยคนที่ทำร้ายพี่น้องของฉันไปหรอกนะ ต่อให้กลุ่มอำนาจของอีกฝ่ายจะใหญ่อีกสักแค่ไหน ความสามารถจะแข็งแกร่งอีกสักเท่าไหร่ก็ตาม”
หลิงหลานกล่าวถึงตรงนี้ สายตาเย็นเยียบก็กวาดมองไปยังทุกคนที่ชมการประลองด้านล่างเวทีรอบหนึ่ง จากนั้นก็เอ่ยออกมาทีละคำว่า “ณ ที่แห่งนี้ ฉันขอเตือนทุกคนในโรงเรียนทหาร รวมถึงกลุ่มอำนาจใหญ่ต่างๆ ไว้เลยว่า ถ้าหากมีคนกล้าหาเรื่องสมาชิกกลุ่มพี่น้องของฉันอย่างไร้เหตุผล หรือว่าทำร้ายพวกเขาละก็ ฉันไม่มีทางหยุดแน่นอน ไม่ว่าจะต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ ฉันจะต้องทำให้พวกเขาชดใช้”
หลิงหลานใช้พลังจิตทำให้เสียงที่เย็นชาและเด็ดเดี่ยวของเธอดังขึ้นข้างหูของทุกคน รวมถึงบรรดาคนที่อยู่ในบ็อกซ์ นักเรียนจำนวนไม่น้อยที่มีความสามารถอ่อนด้อยหนาวยะเยือกไปทั้งร่าง ตัวสั่นเทาขึ้นมา…
มีเพียงหลี่หลานเฟิงที่สีหน้ากระตุกหลังจากที่ได้ยินคำพูดนี้ ประกายไฟพาดผ่านในแววตาอย่างรางเลือน ‘พลังที่คุ้นเคยนี้ หรือว่าอีกฝ่ายเป็นคนประเภทเดียวกันกับเข