ว…เวลานั้นแววตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น…
นับตั้งแต่นั้นมา หลี่อิงเจี๋ยเจอคนที่แข็งแกร่งกว่าเขาก็ไม่มีความกล้าพยายามต่อสู้อย่างสุดกำลังอีกเลย…
หลิงหลานนวดหว่างคิ้วด้วยความปวดหัว “เสี่ยวซื่อ นายหมายความว่าที่หลี่อิงเจี๋ยกลายเป็นแบบนี้ สาเหตุทั้งหมดเป็นเพราะฉันเหรอ?”
เสี่ยวซื่อพยักหน้าอย่างเฉียบขาด “แน่นอนอยู่แล้ว เดิมทีการโจมตีหลายครั้งก่อนก็ทำให้หัวใจหมอนี่เปลี่ยนเป็นอ่อนแอจนไม่มีอะไรเทียบได้แล้ว โชคร้ายที่ครั้งที่สี่มาเจอตอนที่เธอมีไอชั่วร้ายรุนแรงที่สุดอีก โดนไอชั่วร้ายที่หลุดรอดออกมาเล็กน้อยของเธอทะลวงการป้องกันทางจิตใจไปตรงๆ เลยทิ้งปีศาจในใจเอาไว้”
“ชิ ทำไมหัวใจของหมอนี่อ่อนขนาดนี้นะ? เขาอวดดีเย่อหยิ่งมากเลยไม่ใช่หรือไง?” หลิงหลานคิดไม่ออกอยู่บ้าง ว่าไปแล้วฉีหลงก็พ่ายแพ้อยู่ในมือเธอมาตลอด ก็ไม่เห็นจิตใจหมอนั่นมีรอยแตกจนเกิดปีศาจในใจอะไรเลย ยังต่อสู้รุนแรงดุดันได้ตามปกติ
“จะเหมือนกันได้เหรอ? ฉีหลงนับถือลูกพี่นะ ในใจเขาลูกพี่ไม่เพียงเป็นลูกพี่ ยังเป็นอาจารย์อีกด้วย แพ้ในมือลูกพี่เป็นเรื่องธรรมดามาก แต่หลี่อิงเจี๋ยไม่เหมือนกัน เขาคิดว่าลูกพี่เป็นคู่ต่อสู้มาตลอด อยากเอาชนะลูกพี่จนใกล้จะบ้าอยู่แล้ว แต่ความสามารถของลูกพี่แข็งแกร่งมากเกินไป พอแพ้แล้วแพ้อีก เขาที่พ่ายแพ้ก็หมดความมั่นใจ หัวใจที่เดิมทีเปลี่ยนเป็นเปราะบางสุดขีดถูกไอชั่วร้ายของลูกพี่ทะลวงการป้องกันทางจิตใจโดยบังเอิญ ก็