เลยเกิดปัญหาในตอนนี้ไง…”
คำอธิบายของเสี่ยวซื่อทำให้หลิงหลานกลุ้มใจอยู่บ้าง เธอไม่คาดคิดว่าสุดท้ายหลี่อิงเจี๋ยจะติดตามเธอไปด้วย ปัญหาข้อนี้จึงกลายเป็นปัญหาที่เธอต้องแก้ไขเช่นกัน ถ้ารู้แต่แรกว่าเป็นแบบนี้ ตอนนั้นเธอควรจะยั้งมือไว้ด้วยไมตรี อย่างไรก็ตาม ตอนนี้มาคิดเรื่องพวกนี้ก็สายไปแล้ว คิดว่าควรจะแก้ไขปัญหาด้านจิตใจของหมอนี่ยังไงดีกว่า
ตอนนี้เองก็ได้ยินเสียงหมัดอัดทรงพลังกระทบเนื้อดัง ‘ผัวะ’!
ซ่งเหลียนลู่บนเวทีประลองคว้าโอกาสได้ในที่สุด กำปั้นอันหนักหน่วงซัดเข้าไปตรงไหล่ซ้ายของหลี่อิงเจี๋ยทันที หลี่อิงเจี๋ยถูกซัดกระเด็นออกไปก่อนจะร่วงลงบนเวทีประลองอย่างรุนแรงแล้วไถลออกไปหลายเมตร ทิ้งรอยครูดบนเวทีประลองที่ชัดเจนยิ่งสายหนึ่ง เห็นได้ถึงพละกำลังอันมหาศาลของฝ่ายตรงข้าม
หลี่อิงเจี๋ยกระอักเลือดออกมาคำหนึ่งโดยที่ควบคุมไว้ไม่อยู่ ถึงแม้จะไม่ได้โดนโจมตีตรงจุดสำคัญ แต่พละกำลังของฝ่ายตรงข้ามเพียงพอที่จะกระเทือนให้อวัยวะภายในร่างกายเขาบาดเจ็บได้ เขารู้สึกแค่ว่าทรวงอกเจ็บปวดอย่างหาใดเปรียบ สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ ตอนนี้แขนขวาของเขาสูญเสียความรู้สึกไปทั้งแขนแล้ว ไม่รู้ว่าหมัดเมื่อสักครู่นี้โจมตีจนกระดูกไหล่เขาหักไปทันที หรือว่ากระเทือนจนระบบประสาทของเขาขาดไปแล้ว…
ซ่งเหลียนลู่เห็นฝ่ายตรงข้ามโดนโจมตีจนร่วง แววตาก็ฉายความประหลาดใจระคนยินดีขึ้นมาแวบหนึ่ง เขากำลังคิดจะตามไปตัดสินผลการรบ ก็เห็นพัน
