า ฉีย่ารู้สึกว่าข้อเท้าตัวเองส่งเสียงดังกรอบ จากนั้นความปวดร้าวอย่างรุนแรงก็จู่โจมใส่หัวใจ เขาอดร้องด้วยความเจ็บขึ้นมาไม่ได้ “อ๊าก!”
การปะทะของทั้งสองพลังย่อมสร้างแรงสะท้อนอันมหาศาล ฉีย่าถูกโยนออกไปอย่างรุนแรง เขาไม่อาจทำให้ตัวเองลงสู่พื้นอย่างมั่นคงได้เนื่องจากเจ็บปวดมาก ร่างของเขาเสียการทรงตัวล้มกระแทกบนเวทีประลองอย่างหนักหน่วงก่อนจะไถลออกไป ทิ้งรอยครูดจางๆ สายหนึ่งบนเวทีประลอง
ส่วนลั่วล่างก็ถอยหลังติดต่อกันหลายก้าว ร่างกายของเขาถึงค่อยยืนได้อย่างมั่นคง อย่างไรก็ตาม มือซ้ายของเขาห้อยลงที่ข้างตัว ท่าทางแกว่งไปมานั้นก็รู้ได้ว่า มือซ้ายของลั่วล่างน่าจะถูกพลังมหาศาลสะท้อนกลับจนกระดูกแขนหักตอนที่รับลูกเตะของฝ่ายตรงข้ามเมื่อสักครู่นี้
เมื่อเห็นฉีย่ากอดข้อเท้าอยู่บนพื้น ทำท่าเจ็บปวดจนแยกเขี้ยว เทียบกับลั่วล่างที่ยืนอยู่อีกทางด้านหนึ่งซึ่งกระดูกหักเหมือนกันแล้ว เขาทำหน้าเยือกเย็นสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง เห็นความต่างชั้นอย่างชัดเจน บรรดานักเรียนใหม่ย่อมสนับสนุนลั่วล่างอย่างไม่มีเงื่อนไข ต่อให้เป็นนักเรียนเก่าบางคน ตอนนี้พวกเขาก็อดลอบนิ่วหน้าไม่ได้เช่นกัน ดูถูกฉีย่าที่ทำให้นักเรียนเก่าขายหน้า ในใจแอบชื่นชมลั่วล่างขึ้นมา คิดว่าเด็กหนุ่มที่ดูอ่อนแอบอบบางคนนี้กลับเป็นคนใจเด็ดโหดเหี้ยม
พันเอกถังอวี้เดินไปที่ข้างกายฉีย่าด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก เอ่ยถามว่า “นักเรียนฉีย่า เธอยังสู้ได้หรือเปล่า? ถ้าไม่
