ทีประลองโดยที่ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ฝ่ายตรงข้ามพูดอะไรที่ยั่วโมโหเขากันแน่นะ?
ถึงแม้ว่าเสียงพูดของฉีย่าจะเบามาก ผู้ชมด้านล่างไม่ได้ยินว่าเขาพูดอะไร ทว่าจากริมฝีปากของอีกฝ่ายที่เคลื่อนไหวไม่หยุด และสีหน้าของลั่วล่างที่แย่มากขึ้นเรื่อยๆ เขาจะต้องพูดอะไรบางอย่างที่ยั่วยุลั่วล่างแน่นอน ไม่อย่างนั้น ลั่วล่างคงไม่ฝ่าฝืนคำสั่งของหลิงหลาน เปิดใช้งานพรสวรรค์โดยพลการ
หลิงหลานตอบอย่างนิ่งเรียบว่า “ฉันรู้!”
หลังจากคำพูดประโยคนี้ กลิ่นอายบนตัวหลิงหลานก็เปลี่ยนเป็นเย็นเยียบอย่างหาใดเปรียบ ถึงขนาดที่มีจิตสังหารโผล่ออกมารางๆ โชคดีที่กลิ่นอายของหลิงหลานผุดขึ้นมาแค่พริบตาเดียวแล้วก็หายไป นอกจากพวกคนที่อยู่ใกล้ที่สุดสัมผัสได้นิดหน่อยแล้ว ก็ไม่ได้ดึงดูดความสนใจของคนอื่น มีเพียงถังอวี้ที่อยู่บนเวทีหันมามองทางนี้แวบหนึ่งด้วยความสงสัย แต่เขาก็หันกลับไปที่บนเวทีประลองด้วยความงุนงงอย่างรวดเร็ว
