รียนใหม่ไม่ได้ แววตาฉายแววครุ่นคิดออกมาแวบหนึ่ง ‘ในหมู่นักเรียนใหม่พวกนี้ เบื้องหลังของคนไหนกันที่มีความสามารถยอดเยี่ยมขนาดนั้น สามารถสั่นคลอนรูปแบบการทำงานทั้งหมดของโรงเรียนทหารได้? ขนาดตระกูลหลี่ที่เป็นตระกูลชั้นสูงอันดับหนึ่งก็ไม่มีความสามารถนี้ ต่อให้ตระกูลหลี่สามารถโน้มน้าวการตัดสินใจของประธานาธิบดีสหพันธรัฐได้ ก็ไม่อาจขยับเขยื้อนกองทัพได้เลย และโรงเรียนทหารอยู่ในระบบกองทัพ ต่อให้ประธานาธิบดีเองก็ไม่สามารถชี้นิ้วสั่งการโรงเรียนทหารได้เหมือนกัน…’
มุมปากของหลี่หลานเฟิงเผยรอยยิ้มน้อยๆ ออกมา เอ่ยในใจว่า ‘น่าสนใจจริงๆ ดูเหมือนว่าการต่อสู้ของเหลยถิงในคราวนี้จะไม่ง่ายเหมือนที่พวกเขาคิดไว้แล้ว!’
…..
เมื่อพันเอกถังอวี้ขึ้นไปบนเวทีก็กระแอมไอทันใด เสียงโหวกเหวกแต่เดิมที่ดังขึ้นเพราะการปรากฏตัวของพันเอกถังอวี้พลันเงียบลงไป พันเอกถังอวี้เผยรอยยิ้มจางๆ แล้วค่อยเอ่ยปากว่า “ฉันคือกรรมการตัดสินการประลองต่อสู้มือเปล่าระหว่างกลุ่มนักเรียนใหม่และกลุ่มเหลยถิงในวันนี้ ฉันจะตัดสินตามความยุติธรรม ถ้าหากไม่พอใจผลการประลองหลังจากที่สิ้นสุดลง หรือว่าไม่พอใจคำตัดสินของฉัน สามารถยื่นเรื่องขอคนกลางตัดสินชี้ขาดกับฝ่ายอนุญาโตตุลาการของโรงเรียนได้…”
ถังอวี้กล่าวถึงตรงนี้ ดวงตาสองข้างก็เหลือบมองตัวแทนห้าคนของทั้งสองฝ่าย เมื่อเห็นสีหน้าของทั้งสองฝ่ายไม่เปลี่ยนแปลงก็ผงกศีรษะน้อยๆ ชมเชยว่าตัวแทนที่สองฝ่ายเลือกมาม