ลรื่นกว่าหุ่นรบฝึกหัดมาก ถ้าหากเธอเอาหุ่นรบตัวนี้คุ้มกันจีอู๋ปู้ซิวไปยังเมืองซิ่นหยางละก็ หลิงหลานเชื่อว่า ต่อให้ไม่ต้องใช้อาวุธ อาศัยแค่ความสามารถของหุ่นรบเพียงอย่างเดียวก็สามารถจัดการงูยักษ์หลายตัวนั้นได้ด้วยมือเปล่า
หลังจากที่หลิงหลานทำความคุ้นเคยสักพักถึงค่อยหยิบปู้หุ่ยออกมาจากในกระเป๋าหลังด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะแทนที่ดาบใหญ่อัลลอยสูงธรรมดาซึ่งเป็นอุปกรณ์พื้นฐานที่จัดเตรียมให้หุ่นรบระดับต่ำ ในเมื่อมีอาวุธที่ดีกว่า หลิงหลานย่อมเลือกใช้มัน ขอเพียงเธอทำความคุ้นเคยปู้หุ่ยจนถึงขั้นเหมือนแขนตัวเองแล้ว เธอถึงจะแสดงอานุภาพของปู้หุ่ยได้จนถึงขีดสุด
หลิงหลานเก็บดาบใหญ่อัลลอยสูงเข้าไปในกระเป๋าสัมภาระ จากนั้นก็นึกโยงได้ว่าก่อนหน้านี้ไม่นาน เธอยังรักดาบแครอทที่ห่างชั้นกับดาบใหญ่อัลลอยสูงมากๆ ราวกับว่าเป็นสมบัติล้ำค่าอยู่เลย หลิงหลานอดทอดถอนใจไม่ได้ ‘คนเราเนี่ยก็ได้ใหม่ลืมเก่าแบบนี้แหละ พอเห็นของดีก็จะทิ้งของที่ห่วยแตกพวกนั้นโดยไม่มีความปรานี ช่างไร้หัวใจจริงๆ เลย’
หลิงหลานจมปลักกับความทุกข์ ไม่ง่ายเลยกว่าที่เธอจะแสดงสิ่งที่เรียกความอ่อนไหวคิดมากของผู้หญิงออกมา จากนั้นเธอค่อยเลือกเข้าไปในโลกหุ่นรบอย่างใจเย็น เนื่องจากหลิงหลานเปลี่ยนเป็นหุ่นรบฮิวแมนนอยด์ระดับต่ำแล้ว และหุ่นรบครึ่งหนึ่งในหมู่บ้านซานหยางแทบจะเป็นหุ่นรบแบบนี้ ดังนั้นการปรากฏตัวของเธอเลยไม่ได้ดึงดูดความสนใจของคนในหมู่บ้าน
ในเมื่อแล
