จีอู๋ปู้ซิวได้ยินคำถามของหลิงหลานก็หันหน้าเอ่ยด้วยรอยยิ้มฝืดเฝื่อนว่า “ราชันสายฟ้าคือผู้นำของกลุ่มอำนาจที่ใหญ่ที่สุดของโรงเรียนเรา กลุ่มของเขาจัดอยู่ระดับต้นๆ ในโลกหุ่นรบด้วย…”
คำพูดของจีอู๋ปู้ซิวทำให้หลิงหลานใจกระตุก ทันใดนั้นเธอก็นึกได้ว่าในโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งที่เธอเรียนอยู่ก็มีคนที่มีฉายาว่าราชันสายฟ้าอยู่ไม่ใช่เหรอ? หรือว่าจะเป็นเขา? หลิงหลานอดหรี่ตาไม่ได้ เอ่ยถามช้าๆ ว่า “ใช่…โรงเรียนทหารชายที่หนึ่งหรือเปล่า?”
“เอ๋? ที่แท้คุณก็รู้จักเขาด้วยเหรอ? ใช่แล้ว พวกเราก็คือนักเรียนของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง” จีอู๋ปู้ซิวประหลาดใจ หลังจากนั้นก็เอ่ยด้วยอารมณ์ที่ดิ่งลงอย่างรวดเร็ว
“พวกคุณเป็นเพื่อนนักเรียนกันไม่ใช่เหรอ? ทำไมความสัมพันธ์ถึงย่ำแย่ขนาดนี้ล่ะ ถึงกับส่งคนเฝ้าจับตามองคุณไม่ปล่อยเลยเหรอ?” หลิงหลานอยากรู้นิดหน่อยแล้วว่าจีอู๋ปู้ซิวล่วงเกินราชันสายฟ้ายังไงกันแน่ ถึงทำให้อีกฝ่ายสิ้นเปลืองแรงเฝ้าจับตามองเขา แต่ไม่เอาให้ตายแบบนี้
“ความจริงแล้ว ผมกับราชันสายฟ้าไม่มีความแค้นส่วนตัวอะไรหรอกครับ เพียงแต่ตอนนั้นผมปฏิเสธเข้าร่วมกลุ่มของเขา เดิมทีคิดว่าต่อให้อีกฝ่ายไม่พอใจ ก็คงไม่ทำเกินไปเหมือนกัน ไม่นึกเลยว่าพวกเขาจะควบคุมผมทุกด้านในโลกหุ่นรบ ทำให้ผมออกไปจากหมู่บ้านซานหยางไม่ได้” จีอู๋ปู้ซิวอธิบาย “ผมไม่ใช่ผู้ควบคุมหุ่นรบด้านต่อสู้ ดังนั้นส่วนใหญ่แล้วผมเลยไม่ได้ออกไปข้างนอก และขอเพียงผมไ
