หยุด
ปัง! ปัง! ปัง!
อาวุธศักดิ์สิทธิ์นับไม่ถ้วนโจมตีลงมา แต่เมื่อกระทบร่างลวี่หยาง กลับมีเพียงเปลวแสงพวยพุ่งออกมา หาได้เขยื้อนเขาแม้แต่น้อย ดั่งหินผาใต้คลื่นทะเล
“แม่น้ำหมื่นสมบัติ…งดงามนัก”
สายตาลวี่หยางพินิจมองศาสตราทั้งหลายภายในแม่น้ำอย่างประหลาดใจ อาวุธเหล่านี้มิใช่ของธรรมดา ทุกชิ้นล้วนถูกคัดสรรและสร้างสรรค์มาอย่างดี
แยกเดี่ยวกันอาจไม่พิเศษนัก
แต่เมื่อรวมร่างและกระตุ้นด้วยเคล็ดลับพิเศษ จึงสามารถยืมใช้พลังฟ้าศักดิ์สิทธิ์และพิภพลี้ลับ เผยแววศักดิ์สิทธิ์อันลึกล้ำได้จริง!
น่าเสียดาย เจ้าสำนักเล็กแห่งนี้ยังคงอนุรักษ์นิยมเกินไป
“ชื่อว่าแม่น้ำหมื่นสมบัติ ก็ควรมีหมื่นสมบัติจริง ๆ ถึงจะนับเป็นแม่น้ำ มีแค่ห้าร้อยชิ้นก็แค่ธารน้ำเล็กเท่านั้น”
แน่นอน นี่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายนัก
อย่างไรเสีย ต้วนเต๋อถงจื่อก็มาจากสำนักเล็กแห่งหนึ่งในเจียงเป่ย การมีอาวุธห้าร้อยชิ้นเช่นนี้ก็นับว่าหาได้ง่ายดายไม่ ส่วนแม่น้ำหมื่นสมบัติของแท้นั้น ยากจะบรรลุถึง
แต่สำหรับนิกายศักดิ์สิทธิ์ กลับต่างออกไป!
พวกเขามีหน่วยหลอมศาสตราโดยเฉพาะ เหล่าผู้เชี่ยวชาญมีอยู่มากมาย หลอมอาวุธยี่สิบสี่ชั่วยามไม่เคยหยุด ย่อมสามารถจัดหาแม่น้ำหมื่นสมบัติที่แท้จริงได้อย่างง่ายดาย!
“อีกทั้ง มีแค่ไม่กี่ร้อยชิ้น ย่อมมีช่องโหว่!”
ลวี่หยางส่ายศีรษะ ถอนถุงแมลง ออก เปิดปากถุงทันใด หมู่แมลงคล้ายเงารมดำหลายพันล้านตัวกรูกันออกมา
คือเหล่าแมลงกลืนปราณ ที่