“บ่นจริง!” หลิงหลานปิดระบบเสียงของออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักทันทีแล้วจดจ่อกับการบังคับหุ่นรบ นิ้วมือของหลิงหลานบนแผงควบคุมหุ่นรบปรากฏภาพซ้อนที่เกิดความเร็วสูงอีกครั้ง ภาพซ้อนเป็นชั้นๆ รวมกลุ่มกันเหมือนดอกบัวที่แย้มออกมา ดูล่องลอยแต่ว่าสวยงามอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
หุ่นรบกระต่ายก้มตัวลงฉับพลัน ขาหน้าที่กุมดาบลดต่ำลงเล็กน้อย การเปลี่ยนแปลงที่เล็กสุดขีดนี้ทำให้ปู้หุ่ยหลบเขี้ยวอันแหลมคมของงูเหลือมยักษ์ที่โจมตีเข้ามาอย่างอำมหิตได้อย่างรวดเร็ว ดาบแฉลบจากขากรรไกรล่างของงูเหลือมไปยังจุดที่ห่างจากศีรษะเจ็ดนิ้ว ทันใดนั้นดาบก็กระดกกลับขึ้นมา ในขณะเดียวกันก็ปรากฏหุ่นรบกระต่ายที่ย่อตัวเล็กน้อยเตรียมพร้อมกระโดดถีบไปด้านหลังอย่างแข็งแรงทรงพลังอยู่นานแล้ว
กระต่ายสีขาวถีบตัวขึ้นจากพื้นลอบไปบนอากาศ แสงอาทิตย์ที่ลอดเข้ามาจากยอดไม้สาดส่องบนตัวหุ่นรบ ทำให้หุ่นรบส่องแสงระยิบระยับทั้งตัวดูละลานตา แสงกระพริบนี้ทำให้หน้าจอของจีอู๋ปู้ซิวที่เฝ้าดูหุ่นรบกระต่ายอย่างใกล้ชิดพลันส่องแสงพราวพร่างขึ้นมาทั้งจอจนเกิดเป็นสถานะมองไม่เห็นไปชั่วขณะหนึ่ง
“ฟ่อ!” งูเหลือมยักษ์แผดเสียงร้องโหยหวน จีอู๋ปู้ซิวที่ทัศนวิสัยกลับมาเป็นปกติแล้วก็เห็นศีรษะของงูเหลือมยักษ์ที่แหงนหน้ากู่ร้องพลันร่วงลงมาจากลำตัวงู น้ำพุเลือดมหาศาลทะลักออกมาจากส่วนที่ถูกฟันสาดรดพื้นรอบๆ บริเวณสิบกว่าเมตรจนกลายเป็นแอ่งเลือด จากนั้นร่างของงูยักษ์ตัวนี้ก็ล้มลง
