็จการ แย่งชิงมาจากในมือผู้อ่อนแอ เพื่อทำให้หุ่นรบที่บังคับแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น
นี่ทำให้จีอู๋ปู้ซิวตั้งใจอยากมอบปู้หุ่ยให้หลิงเทียนอีเซี่ยนมากยิ่งขึ้น เขาเอ่ยปากกล่าวว่า “ไม่ต้องคืนให้ผมหรอก อาวุธชิ้นนี้เป็นของที่ผมมอบให้คุณ”
“ให้ฉัน? ดูเหมือนรางวัลภารกิจจะไม่มีเจ้านี่นะ” ถึงแม้ว่าอาวุธชิ้นนี้จะดีมาก แต่หลิงหลานไม่อยากติดหนี้น้ำใจของจีอู๋ปู้ซิวโดยไม่มีเหตุผล
“นี่เป็นรางวัลเพิ่มเติม ถือว่าเป็นน้ำใจเล็กน้อยของผม” จีอู๋ปู้ซิวเอ่ยด้วยรอยยิ้ม อาศัยแค่รางวัลพวกนั้นไม่พอให้เขาจ้างผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษหรอก
“ในเมื่อตกลงเรื่องรางวัลภารกิจกันแล้ว คุณไม่จำเป็นต้องให้ของเพิ่มเติมอะไรอีก” หลิงหลานเลิกคิ้วราวกับเข้าใจความกังวลของจีอู๋ปู้ซิว ดังนั้นจึงพูดต่อว่า “วางใจเถอะ ฉันจะส่งคุณไปถึงเมืองซิ่นหยางอย่างปลอดภัย ไม่ละเมิดข้อตกลงเด็ดขาด และก็ไม่ขอของรางวัลเพิ่มเติมอะไรด้วย”
คำพูดของหลิงหลานทำให้จีอู๋ปู้ซิวหน้าแดงขึ้นทันใด เขาพลันโบกมือกล่าวว่า “ไม่ใช่แบบนั้น ผมไม่เคยระแวงว่าคุณจะฝ่าฝืนข้อตกลงของพวกเราเลย อาวุธชิ้นนี้…สำหรับผมแล้วมันคือสิ่งพิเศษ เพราะว่ามันเป็นของที่ผมสร้างขึ้นมา” เสียงของจีอู๋ปู้ซิวเปลี่ยนเป็นเบามาก “ถึงแม้ว่ามีคนมากมายอยากซื้อมัน แต่ผมขายไม่ลงมาตลอด ผมหวังว่าสักวันจะมีคนที่เข้าใจมันสามารถนำมันไปต่อสู้ด้วยกัน ทำความฝันที่ผมฝากฝังมันไว้ให้เป็นจริง”
จีอู๋ปู้ซิวเงยหน้าขึ้น เอ่ยด้ว
