“เสี่ยวซื่อนี่นับวันยิ่งใจกล้ามากขึ้นจริงๆ!” หลิงหลานยืนยันอีกครั้งแล้วว่าสิ่งมีชีวิตทางปัญญาของมิติการเรียนรู้นี้เป็นตัวประหลาดแน่นอน การประพฤติตนต่างๆ เหมือนกับเด็กจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์อะไรก็มีหมด รวมไปถึงความหน้าด้านเจ้าเล่ห์ด้วย
หลิงหลานขับหุ่นรบมาที่หน้าประตูตะวันตกของหมู่บ้าน หน้าประตูตะวันตกมีคนค่อนข้างน้อยกว่าหน้าประตูอื่นๆ เนื่องจากที่นี่เป็นเส้นทางไปเมืองซิ่นหยาง และต่อให้เส้นทางไปเมืองซิ่นหยางถูกคนกวาดทางแล้วก็มีเวลาแค่หนึ่งวันเท่านั้น สัตว์อสูรก็จะเกิดใหม่แล้วยึดครองพื้นที่อีกครั้ง โดนเฉพาะอย่างยิ่ง ความสามารถของสัตว์อสูรพวกนั้นแข็งแกร่งมากจริงๆ คนที่ไม่ใช่นักรบหุ่นรบชั้นสูงขึ้นไปไม่สามารถผ่านไปได้เลย ดังนั้นนี่นับว่าเป็นด่านที่ผ่านยากที่สุดในช่วงมือใหม่
หุ่นรบกระต่ายของหลิงหลานนอนคว่ำหน้าคาบแครอทพลางโยกศีรษะอยู่ตรงนั้น ท่าทีน่ารักเรียกความสนใจได้ไม่น้อยเลยจริงๆ แต่ไม่นานก็เปลี่ยนเป็นเฉยชาอย่างรวดเร็ว ถึงยังไงหุ่นรบก็ยังคงดูที่ความสามารถ นอกจากผู้หญิงส่วนหนึ่งที่ชอบความแอ๊บแบ๊วแล้ว ผู้ชายก็แค่ชำเลืองมองด้วยความสงสัย จากนั้นก็โยนมันออกไปให้พ้นจากสมอง
ไม่นานหลิงหลานก็เห็นหุ่นรบฮิวแมนนอยด์ตัวหนึ่งโผล่ขึ้นที่หน้าประตูตะวันตกแล้วก็มองซ้ายมองขวา เธอก็รู้ว่าหมอนี่น่าจะเป็นจีอู๋ปู้ซิว ดังนั้นจึงบังคับหุ่นรบกระโดดไปที่เบื้องหน้าอีกฝ่าย การเคลื่อนไหวกะทันหันนี้เหมือนกับอยากให้
