พลาธิการที่โดดเด่นคนหนึ่งเท่ากับทำให้ทีมมีชีวิตเพิ่มขึ้นมากมาย หากต้องการกลายเป็นทีมต่อสู้ระดับสุดยอด ตำแหน่งนี้จะขาดคนไม่ได้เป็นอันขาด หลินจงชิงคิดหน้าคิดหลังแล้ว สุดท้ายก็เลือกตำแหน่งนี้โดยไม่นึกเสียใจ
แน่นอนว่านี่ไม่ได้หมายความว่าหลินจงชิงล้มเลิกเรื่องการควบคุมหุ่นรบไป นักเรียนของสาขาอื่นต่างมีวิชาควบคุมหุ่นรบเป็นวิชาเลือก เพียงแต่พวกเขาไม่มีวิชาเฉพาะและเป็นระบบเหมือนภาควิชาควบคุมหุ่นรบ สุดท้ายกำลังรบย่อมไม่สามารถเทียบกับภาควิชาควบคุมหุ่นรบได้
สรุปคือ การตัดสินใจของหลินจงชิงเป็นการเสียสละอย่างใหญ่หลวง เขาละทิ้งเส้นทางที่ทำให้ตัวเองกลายเป็นสุดยอดผู้แข็งแกร่งไปโดยสิ้นเชิง แล้วเลือกความเป็นไปได้ที่จะทำให้หน่วยรบของตัวเองกลายเป็นหน่วยรบระดับสุดยอด ส่วนหานจี้จวินก็ทำการตัดสินใจเพื่อเป้าหมายนี้เหมือนกัน
หานจี้จวินคิดว่ามีเพียงกลายเป็นกัปตันของยานรบเท่านั้นถึงจะสามารถรับใช้หน่วยรบของตัวเองได้ดียิ่งขึ้น ใช่แล้ว หานจี้จวินไม่มีทางยอมให้ชีวิตของพวกเขาถูกกัปตันยานรบแปลกหน้าควบคุมไว้เด็ดขาด นี่ทำให้หานจี้จวินรู้สึกไม่ปลอดภัย ดังนั้นเขาถึงตัดสินใจลงมือทำเอง
พูดได้ว่าสมาชิกแต่ละคนของทีมหลิงหลานต่างใช้วิธีการของตัวเองในการพยายามทำเพื่อทีม นี่ก็คือสาเหตุที่หลิงหลานอยากช่วยหานจี้จวินเข้าสู่บทบาทของตัวเร็วยิ่งขึ้น ถ้าหากทำให้เขาสัมผัสการควบคุมยานบินของจริงล่วงหน้าหนึ่งก้าว มันย่อมทำให้หานจี้จวินน
