ามเยือกเย็นที่เดิมทียังคงหลงเหลืออยู่หายวับไปทันใด
เจ้าหน้าที่ที่คุ้นเคยกับระบบโปรแกรมต่างเข้าใจว่านี่เป็นเพราะอะไร นี่หมายความว่ามีแฮคเกอร์ชั้นยอดอยู่ในหมู่ฝ่ายตรงข้าม ดังนั้นถึงได้เจาะระบบและอุปกรณ์สื่อสารของพวกเขาได้ในช่วงเวลาสั้นๆ ในขณะเดียวกันก็ยึดระบบควบคุมหลักของพวกเขา ทำให้พวกเขาสูญเสียการติดต่อสู่โลกภายนอกเช่นกัน
ตอนนี้พวกเขาเหมือนคนใบ้ที่ไม่มีเสียง เหมือนคนตาบอดที่ไม่มีดวงตา เหมือนนกที่ไร้ปีก เหมือนนักโทษที่สูญเสียอิสระ…
“เข้าใจแล้วหรือยัง? ต่อให้ไม่มีพวกคุณ พวกเราก็ยังไปโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งเพื่อรายงานตัวได้!” ในเมื่อมีแฮคเกอร์ชั้นยอดอยู่ อีกฝ่ายย่อมหาจุดหมายปลายทางที่แท้จริงเจอได้ หลิงหลานกวาดตามองห้องควบคุมหลักรอบหนึ่งด้วยสายตาเย็นเยียบ ทุกคนต่างสัมผัสได้ถึงความหนาวเหน็บจากแววตาคู่นั้น รวมถึงจิตสังหารไร้ที่สิ้นสุดจากข้างในนั้นด้วย
จิตสังหารที่เข้มข้นนี้ทำให้เจ้าหน้าที่ตรงนี้ทุกคนที่หมายจะช่วงชิงอำนาจในการควบคุมกลับมาอีกครั้งต่างมือไม้แข็งทื่อไปทันที ความหวาดหวั่นพลันผุดขึ้นมาในหัวใจ หรือว่าอีกฝ่ายคิดจะฆ่าพวกเขาจริงๆ? นักเรียนใหม่พวกนี้คือใครกันแน่? ทำไมถึงมีจิตสังหารรุนแรงขนาดนี้?
ไม่ใช่แค่เจ้าหน้าที่ถูกสายตานี้สะกดจนหวาดกลัว กระทั่งเหล่านักเรียนใหม่ที่ถึงแม้จะรู้ว่าสายตานี้ไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขา แต่ในใจก็รู้สึกหนาวสะท้านเช่นกัน มือของนักเรียนใหม่หลายคนที่เดิมทีกุมปื
