้าหน้าที่ด้านในจะน้อยลงไปบ้าง ไม่นึกเลยว่าจะไม่ได้ลดลงเท่าไหร่เลย
“ลูกพี่ ฉันสามารถล็อกอุปกรณ์สื่อสารของพวกเขาได้ในพริบตานะ!” เสี่ยวซื่อตื่นเต้น นี่เป็นช่วงเวลาแสดงอำนาจอันน่าเกรงขามของเขาแล้ว และก็เป็นเวลาให้ลูกพี่รู้ซึ้งถึงความเก่งกาจของเขาเหมือนกัน
“อาวุธล่ะ?” หลิงหลานเหลือบมองเสี่ยวซื่อที่ลำพองใจด้วยสายตาเย็นเยียบ ข่มความหยิ่งยโสที่อวดดีของอีกฝ่ายลงทันที เจ้าหน้าที่ด้านในต่างพกปืนพกเลเซอร์เอาไว้กับตัว ถ้าพวกเขาพุ่งเข้าไป ขอเพียงฝ่ายตรงข้ามมีโอกาสชักปืนยิง พวกเขาบางคนที่โชคไม่ดีจะตายอยู่ตรงนี้ก็เป็นได้
หลิงหลานไม่เชื่อว่าคนด้านในยังสามารถวิเคราะห์สถานการณ์ได้อย่างเยือกเย็นเมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีกะทันหันเช่นนี้ พวกเขาไม่ระดมยิงห่ากระสุนมาก็ไม่เลวมากๆ แล้ว ถ้าหากเธอสูญเสียเพื่อนร่วมชั้นตรงนี้ไปสักคน ในใจเธอย่อมทุกข์ทรมานจากความละอายใจแน่นอน
เสี่ยวซื่อถูกหลิงหลานโจมตีใส่อย่างล้ำลึก ได้แต่กลับไปนั่งยองๆ วาดรูปวงกลมทบทวนตัวเอง….
‘ต้องใช้การจู่โจมทางจิตในขอบเขตขนาดใหญ่เหรอ?’ หลิงหลานลอบใคร่ครวญกับตัวเอง ความจริงแล้วเธอมีวิธีการอยู่ เธอสัมผัสได้ว่าคนด้านในไม่ใช่ผู้ปลุกพรสวรรค์ทางจิต ดังนั้นการจู่โจมทางจิตของเธอสามารถจัดการคนเหล่านี้ได้ทั้งหมด
อย่างไรก็ตาม ในใจหลิงหลานมีความวิตกกังวลอยู่อย่างหนึ่ง เนื่องจากหลิงเซียวกับมู่สุ่ยชิงไม่อยากให้คนอื่นล่วงรู้ความสามารถนี้ของเธอ พวกเขาต่อสู้ใน
