งๆ กลับนำสายตาแปลกประหลาดของทุกคนที่อยู่ในห้องเอและห้องบีมาให้ ต่อให้เป็นคนในทีมตัวเองก็ทำหน้าประหลาดใจ นี่ทำให้เขาจำเป็นต้องก้มศีรษะที่ถือดีของเขา กัดฟันยอมรับหลิงหลานเป็นลูกพี่ของรุ่นพวกเขา
อันที่จริงหลิงหลานไม่สนใจคำเรียกขานเลย ไม่ว่าจะเรียกเธอว่าลูกพี่หลาน หรือว่าเรียกเธอด้วยชื่อนามสกุลต่างก็เป็นแค่คำเรียกขานเท่านั้น เธอส่งสัญญาณให้ทั้งสองคนมองไปยังใจกลางการทะเลาะวิวาท และเอ่ยถามเสียงแผ่วเบาว่า “พวกนายคิดว่ายังไง?”
“เอ๋? เป็นเขาเหรอ? ลูกพี่หลาน นั่นเป็นคนของสถาบันเรา ชื่อว่าเผิงเจียเหยียน เมื่อก่อนเป็นเด็กห้องดีเด่น แต่ว่าปีสุดท้ายกลับโค่นล้มเข้าห้องบีได้สำเร็จ หลังจากนั้นเขาก็สอบเข้าโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งได้อย่างราบรื่น เป็นคนมีสามารถคนหนึ่ง” อู่จย่งที่คุ้นเคยกับนักเรียนที่โดดเด่นของสถาบันเป็นอย่างยิ่งบอกประวัติของอีกฝ่ายทันที
อู่จย่งเพิ่งจะบอกชื่อและประวัติของนักเรียนคนนั้น เหตุการณ์ขัดแย้งกันที่ห้องอาหารก็เพิ่มระดับขึ้นอีกครั้ง ลูกเรือของยานบินหลายคนหมดความอดทนแล้ว พวกเขาตัดสินใจลงมือทันที ลูกเรือสองคนในนั้นเดินขึ้นหน้าไปด้วยกัน คิดจะล็อคตัวอีกฝ่ายไว้ พยายามใช้กำลังบีบให้อีกฝ่ายคุกเข่าขอโทษ
นักเรียนของสถาบันศูนย์กลางลูกเสือไม่ได้อ่อนแออย่างที่พวกเขาจินตนาการไว้ เขาเห็นว่าท่าไม่ดีแล้วก็บิดกายหลบการโจมตีขนาบข้างของทั้งคู่ แต่ว่าในตอนที่เขาเพิ่งจะหลบออกนั้น ลูกเรืออีกสองฝั่งล
