่างไรก็ตาม เวลานี้ในห้องโถงกลับดูโหรงเหรง ด้านในมีคนอยู่ไม่มากนัก ดูท่าเวลาลงทะเบียนยังเร็วไปอยู่บ้าง นักเรียนมากมายยังมาไม่ถึง
หลิงหลานเลือกนั่งลงตรงโต๊ะตัวหนึ่งที่ใกล้กับทางเข้าห้องโถงอย่างส่งเดช พวกฉีหลงห้าคนเดินตามหลิงหลานไป
เวลาผ่านไป นักเรียนในยานบินเริ่มเยอะขึ้น ห้องโถงที่เงียบสงัดในตอนแรกก็เริ่มดังเอะอะขึ้นมาเช่นกัน คนรู้จักคุ้นเคยกันนั่งลงด้วยกัน สีหน้าตื่นเต้นปกคลุมอยู่เต็มดวงหน้าอ่อนเยาว์ทุกดวง ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกเขาแต่ละคนต่างเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้เกี่ยวกับชีวิตในโรงเรียนทหารของตัวเอง
นักเรียนของสถาบันศูนย์กลางลูกเสือยึดครองพื้นที่ครึ่งหนึ่งในหมู่นักเรียนเหล่านี้อย่างไม่ต้องสงสัย เมื่อพวกเขาเข้ามา มีบางคนอาจจะไม่ได้สังเกตเห็นว่าหลิงหลานนั่งอยู่ในนั้น แต่เมื่อจำนวนคนเพิ่มขึ้นย่อมต้องมีนักเรียนที่มีสายตาแหลมคมสังเกตเห็นหลิงหลานที่เดิมทีไม่ควรปรากฎตัวขึ้นที่นี่ สิ่งแรกที่พวกเขาทำก็คือวิ่งเข้ามาทักทายหลิงหลานด้วยความตื่นเต้น ราชาไร้มงกุฎหลิงหลานคือคนที่ทำให้พวกเขายอมรับอย่างหมดหัวใจอย่างไม่มีข้อสงสัย
จากนั้นนักเรียนของสถาบันศูนย์กลางลูกเสือก็รู้ว่าหลิงหลานอยู่ที่นี่มากขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาแต่ละคนต่างก็วิ่งเข้าไปทักทายเอง นี่ทำให้สายตาของนักเรียนจากสถาบันลูกเสือแห่งอื่นๆ เริ่มจริงจังขึ้นมา พวกเขาเริ่มแอบคาดเดากันว่าคนผู้นี้เป็นใครกันแน่ ทำไมถึงมีชื่อเสียงมากขนาดนี้ ทำให้