อมเป็นบุคคลระดับสุดยอดของสถาบันศูนย์กลางลูกเสือจากเมืองต่างๆ ของโดฮา พวกเขาเป็นราชาในโลกของพวกเขาเช่นเดียวกัน เป็นผู้นำเช่นเดียวกัน ‘ลูกพี่หลาน’ สามคำนี้ทำให้หลิงหลานกลายเป็นเป้าหมายที่พวกเขารวมกลุ่มกันเป็นปรปักษ์อย่างไม่ต้องสงสัย
หลิงหลานเลิกคิ้วขึ้น พยักหน้าอย่างเฉยชาพลางกล่าวว่า “อู่จย่ง ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ” อู่จย่งคนนี้เจ้าเล่ห์ขึ้นมาแล้ว อย่างไรก็ตาม เดิมทีเธอก็ไม่อยากเป็นลูกพี่ของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งอยู่แล้ว หลิงหลานที่ตัดสินใจไม่ทำตัวเด่นสะดุดตาไม่สนใจอุบายเล็กๆ น้อยๆ ของอู่จย่ง ถ้าหากอู่จย่งไม่มีความทะเยอทะยานไม่มีแผนการกลับทำให้เธอดูถูกเขา
“นายก็มาโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งเหมือนกันเหรอ?” เรื่องที่หลิงหลานสมัครสอบที่ดาวหมิงหวงแทบจะเป็นที่รู้กันดีในหมู่ทุกคนที่สนใจหลิงหลาน นี่ทำให้นักเรียนของสถาบันศูนย์กลางลูกเสือคนอื่นๆ ที่เดิมทีไม่กล้าถามหูผึ่งขึ้นมา รอคอยคำตอบของหลิงหลาน เนื่องจากพวกเขาก็อยากรู้เรื่องนี้เช่นกัน
หลิงหลานเอ่ยเลี่ยงๆ ว่า “ฉันโชคดีถูกทางกองทัพแนะนำเป็นพิเศษน่ะ” หลิงหลานย่อมอยากปกป้องภาพลักษณ์ยิ่งใหญ่รุ่งโรจน์ของหลิงเซียวต่อหน้าคนนอกแน่นอน ถึงแม้ว่าตอนนี้คนเหล่านี้จะไม่รู้ว่าหลิงเซียวคือพ่อของเธอ แต่หลิงหลานเชื่อว่าความจริงข้อนี้ไม่มีทางถูกปกปิดไว้ได้นาน เนื่องจากหลิงเซียวที่กระตือรือร้นต้องการให้คนทั้งโลกรู้ว่าเขาคือพ่อของหลิงหลานย่อมต้องหาโอกาสยืนยันสถานะข