ให้นักเรียนส่วนหนึ่งตกใจกลัว แววตาที่แต่เดิมมีความขุ่นเคืองอยู่เล็กน้อยค่อยๆ หายไป จากนั้นก็กลับไปบนที่นั่งของตัวเอง บอกได้ว่าพวกเขามีสติปัญญาเข้าใจเหตุผลอย่างยิ่ง และไม่อยากกลายเป็นไก่ที่ถูกเชือดให้ลิงดู
ฉีหลงที่นั่งอยู่ข้างๆ หลิงหลานเขยิบเข้าไปใกล้หลิงหลานเล็กน้อยแล้วเอ่ยถามเสียงเบาว่า “ให้ฉันไปสั่งสอนพวกเขาไหม?” ความอวดดีของอีกฝ่ายทำให้ฉีหลงไม่สบอารมณ์มากๆ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ กำปั้นนี้รู้สึกคันแล้ว มันอยากต่อยตีสักยกมากๆ
แน่นอนว่า การที่ฉีหลงเสนอตัวออกไปสู้เองเป็นเพราะว่าเขามีความมั่นใจในตัวเอง นับตั้งแต่ที่ได้รับการสั่งสอนอย่างเน้นหนักจากหลิงหลาน กอปรกับฝึกฝนเพิ่มความสามารถของตัวเองอย่างสุดชีวิตในสามปีมานี้ และในระหว่างสองเดือนมานี้เขาก็ได้เข้าร่วมการผจญภัยระหว่างดวงดาวที่มีอันตรายสูง เขาผ่านศึกมานับร้อยนานแล้ว ไม่ใช่คนที่ไม่ประสีประสาอย่างในตอนนั้น
…………………………..