“อย่างไรก็ตาม หลิงเซียว อย่าอ่อนข้อ หลิงหลานไม่ได้อ่อนแออย่างที่เธอคิดไว้ขนาดนั้น หลิงหลานได้รับมรดกของเธอแล้ว” มู่สุ่ยชิงเอ่ยเตือน
แววตาของหลิงเซียวส่องแสงประหลาดขึ้นมาแวบหนึ่ง นับตั้งแต่ที่เขารู้ว่าจู่ๆ มรดกของเขาได้หายไปในสถาบันศูนย์กลางลูกเสือ เขาก็มีลางสังหรณ์ว่า มีความเป็นไปได้สูงที่มรดกจะถูกหลิงหลานเอาไป เพียงแต่เมื่อกลับมาก็เกิดเรื่องขึ้นมากมาย ทำให้เขาไม่มีเวลาสอบถามหลิงหลาน และคำพูดของมู่สุ่ยชิงก็ยืนยันแล้วว่าลางสังหรณ์ของเขาไม่ผิด นี่ทำให้เขาอารมณ์ดีสุดขีด มรดกของเขาแต่เดิมก็เตรียมไว้สำหรับหลิงหลาน เพียงแต่เขากังวลว่าจะถูกกองทัพยึดไป ไม่ยอมมอบให้หลิงหลาน
ความจริงแล้ว ความกังวลของเขาก็ไม่ใช่เลื่อนลอย กองทัพทำไม่ได้มอบมรดกให้หลิงหลานโดยตรงจริงๆ หากแต่วางเข้าไปในโลกเสมือนจริงของสถาบันศูนย์กลางลูกเสือ และเปิดมันให้กับลูกเสือทุกคนหลังจากที่ไม่สามารถถอดรหัสได้ พวกเขายังคงอยากควบคุมวิธีการเลื่อนขั้นของหลิงเซียวไว้ในมือ
ถึงแม้หลิงเซียวไม่รู้ว่าหลิงหลานหลอกเจ้าหน้าที่ควบคุมตรวจสอบเหล่านั้นได้ยังไง ถึงรับมรดกของเขาได้สำเร็จอย่างเงียบๆ ภายใต้จมูกของกองทัพ แต่ว่าสถานการณ์แบบนี้กลับเป็นสิ่งที่หลิงเซียวอยากเห็นมากที่สุด เขาอดกดไลค์นับไม่ถ้วนให้ลูกสาวตัวเองอยู่ในใจไม่ได้!
“เอาล่ะ หลานเอ๋อร์ ให้…ฉันทดสอบเธอดูหน่อยว่าที่เธอเรียนมาเป็นยังไงบ้าง?” คำว่า ‘พ่อ’ ที่กลิ้งมาถึงริมฝีปากถูกกลืนกล
