ะดูกของกันและกันมานานแล้ว ไม่ใช่สิ่งที่เธอนึกอยากจะตัดก็ตัดได้
การตัดสินใจของหลิงหลานทำให้การทะเลาะกันของหลิงเซียวกับหลานลั่วเฟิ่งจบลงชั่วคราว ในที่สุดทั้งสามคนในครอบครัวก็ให้ความสนใจกับอาหารเช้าตรงหน้าได้แล้ว เพียงแต่มื้ออาหารร่วมกันเป็นครั้งแรกของทั้งสามคนควรจะมีบรรยากาศอบอุ่นชัดๆ ทว่าเนื่องจากในใจหลานลั่วเฟิ่งยังคงหงุดหงิด รวมถึงหลิงหลานที่ยังดูไม่ยอมรับหลิงเซียวอย่างคลุมเครือ ทำให้บรรยากาศเปลี่ยนเป็นแปลกพิกลอยู่บ้าง
ถึงแม้ว่าหลิงเซียวอยากจะเอาใจหลานลั่วเฟิ่งกับหลิงหลานอย่างสุดความสามารถ แต่ทั้งสองคนต่างไม่มีอารมณ์ร่วมด้วยเลย ทำให้หลิงเซียวทานอาหารเช้ามื้อนี้ด้วยความกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง ใบหน้าดูหงอยเหงาโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว
หลิงหลานเห็นท่าทีที่ดูคุ้นเคยนี้ มือที่กุมตะเกียบก็สั่นระริกเบาๆ ตอนนี้สีหน้าของหลิงเซียวแทบไม่ต่างกับตอนที่เธอไม่ยอมเรียกพ่อในมิติการเรียนรู้เลย นี่ทำให้ในใจหลิงหลานสั่นสะท้านไม่หยุด ความรู้สึกแปลกหน้าที่มีต่อหลิงเซียวแต่เดิมพลันหายวับไป เวลานี้เธอค่อยสัมผัสได้จริงๆ ว่าหลิงเซียวที่อ่อนโยนชอบยิ้มแย้มตรงหน้านี้คือหลิงเซียวที่เธอยินดีเรียกว่าพ่อคนนั้นจริงๆ…เพียงแต่หลิงเซียวในปัจจุบันไม่รู้เรื่องนี้เลย
หลิงหลานอ้าปากแต่ยังไม่ได้เรียกว่าพ่อออกมา หลิงเซียวที่เป็นร่างจิตคือหลิงเซียวเมื่อสิบเจ็ดปีก่อน ส่วนหลิงเซียวคนปัจจุบันกลับเป็นหลิงเซียวอีกสิบเจ็ดปีให้หลัง ไม่ว่
