ือนกันว่าจะโดนคนของตระกูลหลิงพวกนั้นปอกลอกกลืนกินทั้งเป็นไปแล้วหรือเปล่า?”
หลิงเซียวตระหนักได้ทันใด เวลานั้นทุกคนต่างจับจ้องสิทธิ์สืบทอดของเขา ต่อให้หลานลั่วเฟิ่งยอมปล่อยไป ถึงตระกูลหลิงจะไม่ลงมือทำร้ายหลานลั่วเฟิ่ง พวกเขาก็จะลอบจัดการหลิงหลานอย่างลับๆ เพื่อที่จะกำจัดภัยร้ายในอนาคตให้สิ้นซาก มีเพียงหลิงหลานได้รับสิทธิ์สืบทอด ได้รับการเอาใจใส่และการคุ้มครองจากกองทัพถึงจะใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างปลอดภัย นี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่หลานลั่วเฟิ่งเลือกทำเช่นนี้ พูดตามตรงก็ยังเป็นความผิดของเขาอยู่ดี
หลิงเซียวกอดหลานลั่วเฟิ่งอย่างรักใคร่ อดพูดด้วยความตื้นตันใจไม่ได้ “ลั่วเฟิ่ง ขอบใจนะที่ปกป้องลูกสาวของพวกเรา”
หลานลั่วเฟิ่งทุบหน้าอกหลิงเซียวแรงๆ ปากก็เอ่ยด้วยความกลุ้มใจว่า “ตอนนี้ควรทำยังไงดี?”
หลิงเซียวใคร่ครวญอย่างยากลำบาก เนื่องจากเขาสิ้นเปลืองความคิดอย่างมากกว่าจะได้การรับรองให้เข้าเรียนที่โรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง ถ้าเกิดจู่ๆ บอกว่าไม่ไปแล้ว คนที่จัดการเรื่องนี้รวมไปถึงจอมพลจะต้องสงสัยแน่นอน เพราะว่าเขาจัดการได้อย่างสมบูรณ์แบบมากเกินไป แทบจะกำจัดเหตุผลที่ไปไม่ได้ทุกอย่าง
มีความเป็นไปได้สูงว่าพวกเขาจะสนใจหลิงหลานมากยิ่งขึ้น ถ้าหากหลิงหลานเอาแต่ทำตัวเป็นลูกเศรษฐีไม่เอาถ่านมาตลอด ก็ยังมีข้ออ้างว่ากลัวความยากลำบากได้ แต่ว่าหลิงหลานดันแสดงความสามารถยอดเยี่ยมในสถาบันลูกเสือ เป็นบุคคลที่คู่ควรให้อบรม
