ึ่งของนายคือโชคดีที่สุดของฉัน” เขากล่าวจบก็ยื่นมือซ้ายไปชักดาบเลเซอร์ที่อยู่ด้านหลังออกมา หลังจากนั้นก็ฟันแขนขวาของตัวเองอย่างเด็ดขาดท่ามกลางเสียงร้องตกใจของ 8207…
‘ฉัวะ’ แขนขวาของหุ่นรบร่วงลงไปตามเสียง เนื่องจาก 8207 สูญเสียน้ำหนักในมือไปอย่างกะทันหัน เครื่องยนต์ที่เปิดใช้งานหนักเกินไปก็เหวี่ยงเขาออกไปจากรัศมีแรงกลืนกินของหลุมดำทันที
“8217!” 8207 น้ำตานองหน้าตะโกนออกมาด้วยความเจ็บปวดใจแทบขาด พี่น้องคนสุดท้ายของเขาเสียสละตัวเองด้วยวิธีการรุนแรงเช่นนี้เพื่อช่วยเขาไว้…
ในอกของ 8207 เจ็บปวดอย่างแสนสาหัส พุ่งไปที่หลุมดำทันทีโดยไม่คิดเลยสักนิด ทว่าเขาถูก 8102 หัวหน้าขบวนที่มาถึงแล้วฉุดรั้งเอาไว้ทันที “207 นายใจเย็นหน่อยสิ!”
“นั่นเป็นพี่น้องของฉันนะ!” 8207 ร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดขึ้นมาในที่สุด
“นั่นก็เป็นพี่น้องของฉันเหมือนกัน!” 8102 เอ่ยอย่างเฉียบขาด “นายจำเอาไว้นะ ตอนนี้ชีวิตของนายไม่ได้เป็นของนายเพียงคนเดียวอีกต่อไปแล้ว มันเป็นของ 217 เหมือนกัน”
คำพูดประโยคนี้ทำให้ 8207 สั่นสะท้านไปทั้งตัว ร่างของหุ่นรบที่เดิมทียังอยากดิ้นรนพลันหยุดนิ่ง
ในตอนนี้เอง 8122 ซึ่งเป็นวิงแมนของ 8102 ร้องตกใจขึ้นมาทันใด “หัวหน้า รีบดูเร็วเข้า มีอะไรบางอย่างบินออกมาตรงใจกลางหลุมดำแล้ว…”
8102 มองไปโดยไม่ลังเล จริงๆ ด้วย ตรงใจกลางหลุมดำมีบางสิ่งบางอย่างกำลังเคลื่อนตัวออกมาจากแรงกลืนกินของมันอย่างช้าๆ ถึงแม้ความเร
