มู่สุ่ยชิงกล่าวจบก็สัมผัสพลังปราณในร่างกายหลิงหลานอย่างจริงจัง ใบหน้าแสดงอารมณ์ผิดปกติออกมาแวบหนึ่ง “ดี สมกับที่เป็นลูกของหลิงเซียวจริงๆ ไม่นึกเลยว่าอายุเท่านี้ก็มาถึงจุดสูงสุดของพลังปราณได้แล้ว…” บางทีนี่ก็อาจจะเป็นสาเหตุที่หลิงหลานโชคดีหลบหนีเภทภัยนี้มาได้ ยอดฝีมือระดับเขตแดนที่ลงมือคนนั้นอาจจะนึกไม่ถึงว่าหลิงหลานมาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่ได้ทุ่มสุดตัวลงมือสังหารตั้งแต่เริ่มแรก ทำให้หลิงหลานได้รับโอกาสรอดมาสายหนึ่ง หนีออกมาได้อย่างราบรื่น
มู่สุ่ยชิงมองหลิงหลานในแคปซูลรักษาด้วยแววตาอ่อนโยน นี่เป็นโชคดีของหลิงหลานอย่างไม่ต้องสงสัย เขากำลังคิดจะปิดแคปซูลรักษา ทันใดนั้นเขาก็สัมผัสได้ว่าพลังปราณของหลิงหลานที่เดิมทีโคจรช้าๆ ก็รวดเร็วขึ้นทันใด พลังปราณกำลังสะสมอย่างรวดเร็ว…หรือว่าตอนนี้หลิงหลานกำลังจะเข้าสู่ช่วงปลายของจุดสูงสุดแล้วเหรอ? นี่คือการรอดจากภัยพิบัติย่อมได้รับความสุขในภายภาคหน้าจริงๆ
มู่สุ่ยชิงปิดแคปซูลรักษาเบาๆ เขากล่าวเตือนหลานลั่วเฟิ่งว่า “จำไว้ว่าห้ามเปิดแคปซูลรักษาช่วงเวลานี้ เด็กคนนี้โชคดีอย่างยิ่ง ได้รับตัวเร่งในการเลื่อนความสามารถภายใต้เภทภัยใหญ่หลวงนี้…บางทีอาจเป็นเพราะอาการบาดเจ็บสาหัสบนตัวเขาทำให้ลดเวลาการเลื่อนขั้นในครั้งนี้ให้สั้นลงมากๆ”
คำพูดของมู่สุ่ยชิงทำให้ในใจหลานลั่วเฟิ่งรู้สึกโล่งอก ถึงแม้ว่าหลิงหนานอีจะปลอบใจเธอมาตลอดว่าอาการบาดเจ็บของหลิงหลานดูเหมือนสาหัส แต่ค
