ไม่ใช่ว่าสวรรค์ไม่อนุญาตให้มีตัวตนของอัจฉริยะฝ่าฝืนกฎธรรมชาติอยู่หรอกนะ…หัวใจของเขาราวกับตายไปแล้ว ดังนั้นจึงเลือกขังตัวอยู่ในคฤหาสน์ของหลิงเซียว ไม่สนใจโลกหล้านับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ครั้งนี้ถ้าไม่ใช่เพราะหลิงฉินคุกเข่าอ้อนวอนอยู่หน้าประตูเขา ขอร้องให้เขาออกหน้าช่วยเหลือสายเลือดเพียงหนึ่งเดียวของหลิงเซียว เขาก็คงไม่สะเทือนใจแล้วเลือกออกมาจากการเก็บตัวหรอก ความจริงแล้วเขาอยากเห็นลูกที่หลิงเซียวทิ้งไว้เพียงหนึ่งเดียวมากจริงๆ…
ไม่นึกเลยว่าเห็นครั้งแรกก็ทำให้เขาตื่นเต้นอีกครั้ง ถึงแม้ว่าหลิงเซียวจะลาจากโลกไปแล้ว แต่คุณสมบัติที่ฝ่าฝืนกฎธรรมชาติของเขาไม่ได้ถูกสวรรค์เก็บกลับไปด้วย หากแต่ถ่ายทอดลงมาที่ลูกของเขาที่เป็นอัจฉริยะเช่นเดียวกัน นี่ทำให้หัวใจที่เดิมทีราวกับตายไปแล้วของเขาฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่…เขามีความปรารถนาอยากจะสั่งสอนลูกศิษย์อีกครั้ง
“หวังว่าเด็กคนนี้จะเติบโตได้อย่างราบรื่น ไม่ให้โศกนาฎกรรมของหลิงเซียวเกิดขึ้นซ้ำสอง…” เขาไม่อาจทนรับโศกนาฎกรรมที่ลูกศิษย์จากไปโดยไม่คาดฝันได้แล้ว นี่มันโหดร้ายต่อเขามากเช่นกัน
……….
เวลานี้ ผู้อำนวยการที่กำลังนั่งอยู่ในห้องผู้อำนวยการพลันได้รับข้อความที่ส่งมาจากหน่วยหุ่นรบวิทยาเขตที่ปกป้องความปลอดภัยของสถาบัน
“ว่าไงนะ? นายบอกว่าหน่วยหุ่นรบของตระกูลหลิงเข้าใกล้เขตห้ามบินของสถาบัน?” ผู้อำนวยการที่เดิมทีกลัดกลุ้มกังวลเรื่องยอดฝีมือระดับเขตแดนที่หายตัว
