“พลโทไห่เสินของสหพันธรัฐเรา อสูรเฒ่าของตระกูลมู่ฉีกวนตง ราชามาคิโนะของจักรวรรดิฮิงูเระรวมไปถึงนายพลเรย์ของโดซา ไกลขึ้นอีกหน่อยก็เช่น ราชินีเฮเลนของสมาพันธ์โอยา ปราชญ์วารีของกาแล็กซีดาวใต้ จักรพรรดิน้ำแข็งของดินแดนโกลาหลต่างก็มีความสามารถของเขตแดนที่คล้ายกัน” ซูชิงเอ่ยชื่อยอดฝีมือชื่อดังทั่วโลกมนุษย์ที่มีเงื่อนไขต่างๆ สอดคล้องอย่างมากออกมาทีละคน
“คล้ายกัน? งั้นก็หมายความว่าไม่ใช่คนพวกนี้สินะ…” ผู้อำนวยการฟังความหมายแฝงของซูชิงออก
“ครับ ถึงแม้ว่าความสามารถเขตแดนของยอดฝีมือเหล่านี้จะคล้ายคลึงกับที่ผมสัมผัสได้มาก แต่ว่ามันก็แค่คล้ายเท่านั้น” ซูชิงรู้ดีว่า ความสามารถของเขตแดนคนเหล่านี้ยังแตกต่างอยู่บ้าง
“พูดอีกอย่างก็คือ นี่เป็นยอดฝีมือระดับเขตแดนที่ยังไม่ได้บันทึกลงในแฟ้มสินะ…” คิ้วของผู้อำนวยการขมวดแน่นมากกว่าเดิม “ซูชิง นายหมายความว่า นี่เป็นยอดฝีมือระดับเขตแดนบางคนที่ประเทศศัตรูจงใจปิดบังอำพรางไว้และพยายามวางแผนร้ายพุ่งเป้ามาที่สหพันธรัฐของเราอย่างนั้นเหรอ”
ซูชิงพูดไม่ออก ความกังวลของท่านผู้อำนวยการไม่ใช่เรื่องไร้เหตุผลโดยสิ้นเชิง นับตั้งแต่ที่จักรวรรดิฮิงูเระวางแผนสังหารพลตรีหลิงเซียวผู้ควบคุมหุ่นรบขั้นเทวะ ทำให้พลังต่อต้านศัตรูภายนอกของสหพันธรัฐลดลงไปสามขั้น ทุกสิ่งทุกอย่างต่างก็มีความเป็นไปได้ทั้งสิ้น
อย่างไรก็ตาม เขาครุ่นคิดสักพักแล้วก็เอ่ยปากว่า “เป็นไปได้ว่ามียอดฝีมือระดับเขตแ
