ดนที่เพิ่งเลื่อนขั้นขึ้นมา เพียงแต่พวกเราที่นี่ไม่ได้รับข้อมูลเท่านั้น” นี่เป็นผลสรุปที่ดีที่สุด แต่ซูชิงไม่ได้กอดความหวังกับเรื่องนี้ เพราะว่าการเลื่อนขั้นใหม่หนึ่งคนยังมีความเป็นไปได้ แต่การที่ยอดฝีมือระดับเขตแดนลึกลับสามคนปรากฏตัวพร้อมกันในช่วงเวลาสั้นๆ อย่างหาสาเหตุไม่ได้ นี่เห็นได้ชัดว่าฟังไม่ขึ้นอยู่บ้าง
ผู้อำนวยการเองก็รู้จุดนี้ดีเหมือนกัน เขาเงียบไปสักพักแล้วก็ถามต่อว่า “หาร่องรอยของอีกฝ่ายตอนนี้ได้หรือเปล่า?” ไม่ว่าผู้มาจะมีเจตนาอะไร พวกเขาต้องรีบหาอีกฝ่ายให้เจอโดยเร็วที่สุด ลงมือก่อนถึงจะดี
ซูชิงได้ยินคำพูดนี้ก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มฝืดเฝื่อนว่า “ท่านผู้อำนวยการครับ คุณลืมไปแล้วนะว่าผมไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องตามรอย…”
ผู้อำนวยการเคาะหัวตัวเองด้วยความหงุดหงิดและพูดอย่างกลัดกลุ้มว่า “ให้ตายสิ ถูกปัญหาพวกนี้ทำเอาเลอะเลือนไปแล้ว…ลู่หนาน มาแล้วหรือยัง?” เขาถามพลางมองไปยังพวกอาจารย์ที่มากันหลายคน
“ผมอยู่นี่ครับ ท่านผู้อำนวยการ!” อาจารย์คนหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลชูมือตะโกนด้วยความจนใจ เมื่อไหร่ท่านผู้อำนวยการจะจำหน้าเขาได้นะ? อยู่ข้างๆ เขา แล้วยังจะถามว่ามาแล้วหรือยัง นี่มันน่าเสียใจจริงๆ!
ถึงแม้ว่าลู่หนานจะเศร้าใจเล็กน้อย แต่เขายังคงล็อคพลังงานธาตุน้ำที่รุนแรงที่สุดในนั้นทันทีก่อนจะทำการค้นหา อย่างไรก็ตาม คราวนี้เขากลับทำล้มเหลว เพราะว่านอกจากในพื้นที่หนึ่งร้อยเมตรที่มีพลังงานแบบนี้แล้ว ด้านนอก