“ตายซะ!” เสี่ยวฉงตวาดด้วยความโกรธ ในขณะที่เห็นว่ากำลังจะบีบคออีกฝ่ายจนหักนั้น นิ้วมือของเขาพลันไร้เรี่ยวแรง ร่างกายทุกส่วนรู้สึกชาและเย็นเยียบอยู่บ้าง แทบจะบีบคออีกฝ่ายไม่ได้ โชคดีที่ฝ่ายตรงข้ามไม่มีแรงดิ้นรนแล้ว ไม่อย่างนั้นมีความเป็นไปได้สูงว่านี่อาจจะทำให้อีกฝ่ายดิ้นหนีไปได้แล้ว
หรือว่าอาการบาดเจ็บภายในเมื่อสักครู่นี้จะส่งผลต่อเขาแล้ว? เสี่ยวฉงเพิ่งจะรู้สึกงุนงงก็ถูกความเจ็บปวดบีบหัวใจตรงหน้าอกขับไล่ความสงสัยออกไปทันที
เขามองลงไปตามจิตใต้สำนึก หลังจากนั้นก็ตื่นตะลึงไปทั่วทั้งร่าง สิ่งแรกที่เขาเห็นคือมือขาวเนียนเล็กๆ ข้างหนึ่ง ด้านบนมีหัวใจที่แข็งแรงดวงหนึ่งกำลังเต้นอยู่…นี่เป็นหัวใจของใครกัน?
ทันใดนั้นทั่วทั้งใบหน้าเขาก็บิดเบี้ยวด้วยความตกใจกลัว เพราะเขาเห็นหน้าอกของตัวเองปรากฏโพรงเลือด เวลานี้เลือดสดๆ กำลังพุ่งกระฉูดออกมาจากในโพรงเลือด ไม่เพียงย้อมเสื้อผ้าของเขาจนเป็นสีแดง ในขณะเดียวกันมันก็ย้อมพื้นที่เขากำลังยืนอยู่ให้แดงฉานด้วย….และคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขากลับไม่เปื้อนเลยสักนิดเดียว เลือดยังไม่ทันได้สาดรดใส่อีกฝ่ายก็ถูกดีดกลับมา ราวกับว่ารอบๆ วงกลมมีอะไรบางอย่างกำลังปกป้องเขาอยู่
สายตาของเสี่ยวฉงกลับมาที่หัวใจในมือน้อยๆ อีกครั้ง ในปากก็ขมฝาดยากจะทานทน ‘ไอ้ของที่เต็มเปี่ยมด้วยกำลังวังชานั้นก็คือหัวใจของเขาเหรอ? หัวใจของเขาถูกควักออกมาจากในร่างเขาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? และเข
