ของเสี่ยวฉงลดลงไปเล็กน้อย สายตาของเขาเบนออกไป ขณะที่กำลังคิดจะพูดอะไรบางอย่าง ทันใดนั้นเขาก็เห็นพุ่มหญ้าที่อยู่ด้านหลังเสี่ยวเฟยสิบกว่าเมตรระเบิดออกมาอย่างเงียบงัน ใบหญ้านับไม่ถ้วนซัดเข้าใส่แผ่นหลังของเสี่ยวเฟยราวกับลูกธนู
“ระวัง!” ความสับสนลนลานของเสี่ยวฉงเพิ่งจะหายไป เขาก็เห็นรัศมีแสงเย็นๆ ส่องวาบเข้ามาในสายตา มือซ้ายผลักเสี่ยวเฟยไปด้านข้างเบาๆ ยกฝ่ามือขวาขึ้นมาโจมตีใส่ต้นไม้ใบหญ้าที่ซัดเข้ามาทันที พลังปราณไร้รูประเบิดออกมา ต้นไม้ใบหญ้าที่เดิมทีพุ่งเข้าใส่นั้นถูกขวางเอาไว้ในชั่วพริบตา
เสียง ‘ปัง’ ดังคลุมเครือ พลังไร้รูปสองสายปะทะกันเอง ร่างของเสี่ยวฉงสั่นสะเทือน รู้สึกแค่เพียงเลือดลมในหน้าอกปั่นป่วน…เขาใจเย็นใช้พลังแฝงในร่าง ผนึกพลังไว้ที่ฝ่ามืออีกครั้งก่อนจะโจมตีไปที่พลังสายนั้น….
ในที่สุดการหนุนเสริมของพลังปราณสายนี้ก็ข่มพลังไร้รูปนั้นได้แล้ว ต้นไม้ใบหญ้าที่ถูกสกัดกั้นไว้นั้นโดนพลังสายนี้สะท้อนกลับไปทันที
หลิงหลานที่ซุ่มอยู่ทิศทางตรงข้ามใบหน้าขาวซีดทันทีในตอนที่เสียงคลุมเครือดังขึ้น ราวกับว่าได้รับบาดเจ็บหนักอะไรบางอย่าง อย่างไรก็ตามตอนนี้สีหน้าของเธอยังคงเหมือนเดิม สายตาไม่ได้เปลี่ยนไป เธอยังคงจ้องไปที่ลูกทีมอีกคนอย่างนิ่งเรียบ นั่นก็คือเสี่ยวเฟยที่โดนเสี่ยวฉงผลักไปยังด้านข้าง
ไม่ผิด ตอนนี้คนที่เธอคิดจะฆ่าก็คือเสี่ยวเฟย ใบไม้ต้นหญ้าที่ซัดออกไปเมื่อสักครู่นี้คืออุบายของเธอ แต่ก
