หนึ่งในนั้นก็เดินไปที่ข้างๆ เสี่ยวหลินแล้วผลักไหล่เขาพูดว่า “เฮ้ ถามแล้วทำไมนายไม่ตอบเลยวะ?”
ไม่นึกเลยว่าเขาผลักแบบนี้ไปหนึ่งที ร่างของเสี่ยวหลินก็ล้มลงไปข้างหน้า ทั้งสองคนสะดุ้งด้วยความตกใจ ชายคนหนึ่งทำการป้องกันด้วยความตึงเครียด ส่วนอีกคนก็รีบขึ้นหน้าไปตรวจสอบดู แต่ก็เห็นว่าร่างของเสี่ยวหลินไม่มีลมหายใจแล้ว…
“อ๊ากก…ไอ้สารเลวสมควรตาย แกแม่งรีบไสหัวออกมาซะ ลอบโจมตียังนับว่าเป็นวีรบุรุษประสาอะไร ถ้าแกกล้าก็มาสู้กับฉันตัวต่อตัวสิวะ…” ชายคนนั้นกระโดดขึ้นมาฉับพลัน ตะโกนเสียงดังลั่นไปยังป่าที่มืดมิดด้วยอารมณ์รุนแรง การเสียชีวิตอย่างเงียบงันของเสี่ยวหลินทำให้เขาตกใจกลัว
“เสี่ยวฉง ใจเย็นไว้!” สมาชิกทีมอีกคนตะโกนดังลั่นด้วยความเคร่งเครียด และมองไปรอบๆ ด้วยความระมัดระวัง บริเวณรอบด้านเงียบวังเวง ไม่มีเงาใครเลยสักคน…
“หัวหน้า! หัวหน้า!” ลูกทีมที่อารมณ์รุนแรงตะโกนเสียงดังทันที หวังว่าหัวหน้าจะเข้ามาหาสาเหตุการตายของเสี่ยวหลินเจอ
ทว่าคำตอบที่เขาได้ยังคงเป็นความเงียบงัน กระทั่งหัวหน้าทีมก็ไม่มีทั้งเสียงและเงา ลูกทีมที่อารมณ์รุนแรงค่อยๆ ใจเย็นลง แต่ใบหน้าของเขาซีดเผือดขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน เขาอดคิดไม่ได้ว่า ‘หัวหน้าของพวกเขาก็ถูกฆ่าตายเงียบๆ ไปเหมือนกันเหรอ?’
เขาส่ายศีรษะ ไม่สิ หัวหน้าแข็งแกร่งขนาดนั้น ไม่มีทางโดนเด็กอายุ 13 กำจัดแน่นอน…เพียงแต่ นั่นเป็นแค่เด็กอายุ 13 เท่านั้นจริงๆ เหรอ? หรือว่าค