ของเขต N! จุดรวมตัวของปีสิบ จัตุรัสจื้อโหยวของเขต E!” สุดท้ายออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักของสถาบันได้มอบจุดรวมพลของสองชั้นปีออกมา ทุกคนต่างทำการเคลื่อนพล เมื่อเทียบกับเจตจำนงในการต่อสู้ที่นักเรียนปีเจ็ดสะกดกลั้นเอาไว้เงียบๆ แล้ว เห็นได้ชัดว่านักเรียนปีสิบดูตื่นตระหนกกระสับกระส่ายอยู่บ้าง…
“ระยำเอ๊ย เด็กปีเจ็ดพวกนั้นบ้าไปแล้วแน่นอน!” นักเรียนปีสิบส่วนใหญ่ต่างก็มีความคิดแบบนี้ ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะเริ่มการต่อสู้ประจัญบานที่บ้าระห่ำขนาดนี้ได้ยังไง
อย่างไรก็ตาม นักเรียนปีแปดและปีเก้าต่างตกตะลึง ไม่คาดคิดว่าเด็กปีเจ็ดที่ขึ้นมาใหม่จะเลือดร้อนขนาดนี้ ยอมริเริ่มการต่อสู้ประจัญบานที่โหดเหี้ยม แต่ไม่ยอมประนีประนอมศิโรราบ ทนรับความอัปยศจากพวกชั้นปีสูง…หรือว่าเขตระดับสูงจะเกิดการพลิกผันขึ้นแล้วเหรอ?
กระทั่งมีคนไม่น้อยลอบนึกเสียใจ ถ้าหากตอนนั้นพวกเขาสามารถยื่นคำขอต่อสู้ประจัญบานในตอนที่โดนนักเรียนปีสิบดูถูก พวกเขาจะเปลี่ยนไปจากเดิมหรือเปล่า ถึงขนาดที่แข็งแกร่งมากขึ้น?
…………
ภายในห้องอาหารของอาจารย์ เดิมทีพวกอาจารย์กำลังทานอาหารกันเงียบๆ ส่วนท่านผู้อำนวยการของเรา วันนี้ก็ทานอาหารในห้องอาหารด้วยเช่นกัน
ในขณะที่กำลังทานอย่างมีความสุขอยู่นั้น จู่ๆ ทั่วทั้งสถาบันก็ส่งสัญญาณเตือนขึ้นมา ท่านผู้อำนวยการตกใจจนพ่นกับข้าวในปากออกมา เขาลุกขึ้นทันทีและเอ่ยอย่างโมโหว่า “นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
ออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักจ
