ยวซื่ออย่างดุดันแวบหนึ่ง ไม่พอใจที่เขาขี้เกียจ
เสี่ยวซื่อกรอกตาหนึ่งที เรื่องเข้าใจง่ายมากชัดๆ แต่ลูกพี่ดันอยากให้มันซับซ้อน เขาบุ้ยปากพูดว่า “ความจริงแล้วมันเข้าใจง่ายมากๆ เลยนะ เสียงแห่งความเสื่อมทราม พรสวรรค์ที่ตื่นขึ้นมาก็คือเสียง หมายความว่าเสียงของเขาสามารถดึงดูดความสนใจผู้คนโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว ถึงขนาดที่หลงใหลเคลิบเคลิ้ม ส่วนการเต้นรำสู่สวรรค์คือภาษากายอย่างหนึ่ง สามารถทำให้คนรู้สึกเหมือนเข้าไปอยู่ในสภาพแวดล้อมดังกล่าว เหมือนกับความฝันภาพลวงตา หนึ่งยิ้มล่มเมืองนั้นก็ยิ่งเข้าใจง่ายมากขึ้น หนึ่งยิ้มล่มเมือง ยิ้มอีกครั้งล่มประเทศ ยิ้มที่สามล่มอวกาศ…เหอะๆๆ อันที่จริงนะลูกพี่ เธอมีพรสวรรค์ทางด้านนี้มากเลย” เสี่ยวซื่อปิดปากลอบยิ้ม แน่นอนว่าเขาย่อมโดนหลิงหลานที่โกรธเคืองด้วยความอับอายจับตัวไปใช้กำลังรุนแรงในบ้านสักยก….
เสี่ยวซื่อหนีพ้นจากฝ่ามือมารของหลิงหลานด้วยความยากลำบากแล้วค่อยพูดด้วยความคับแค้นใจว่า “ป่าเถื่อนจริงๆ เลย ฉันบอกความจริงไม่ได้แล้ว…” พอเห็นหลิงหลานจ้องมองด้วยดวงตาโหดเหี้ยมอีกครั้ง เขาก็รีบเก็บอาการ ไม่พูดเล่นอีก จากนั้นก็กล่าวต่อด้วยท่าทีตรงไปตรงมาว่า “ผู้ที่มีพวกพรสวรรค์เมื่อสักครู่นี้ตื่นขึ้นมาค่อนข้างเหมาะกับเดินไปทางสายบันเทิง นักร้อง นักเต้นและนักแสดงชื่อดังมากมายในโลกนี้ต่างก็เป็นผู้ที่มีพรสวรรค์ทางด้านนี้ตื่นขึ้นมา”
“และยกตัวอย่างเช่น แฮคเกอร์ที่พัฒนาเป็นผี
