ัวไว้ มีความเป็นไปได้สูงว่าฝ่ายตรงข้ามจะฆ่าล้างโคตร” หลิงเซียวเปิดเผยข้อมูลบางอย่างในเวลานั้นออกมาเล็กน้อย “พ่อเองก็เตรียมการเอาไว้นิดหน่อยแล้วเหมือนกัน ถ้าหากคนพวกนั้นไม่ได้ผิดคำพูดในตอนนั้น บางทีลูกอาจจะสามารถเติบโตเป็นผู้ใหญ่ได้อย่างปลอดภัย และก็อาจจะได้รับมรดกของพ่อไปด้วย”
หลิงเซียวกล่าวถึงตรงนี้ก็พูดด้วยเสียงเยาะหยันว่า “คนตายตะเกียงมอด[1]ไม่มีใครรู้เหมือนกันว่าคนพวกนั้นยังยินดีเสี่ยงเพื่อพ่อหรือเปล่า นี่ไม่ใช่สิ่งที่พ่อสามารถควบคุมได้ ดังนั้นหลิงหลาน ลูกต้องจำไว้ว่า ไม่ว่าใครก็พึ่งพาไม่ได้ มีเพียงตัวเองแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้นถึงจะพึ่งพาได้มากที่สุด นอกจากนี้สติปัญญาก็จำเป็นเช่นกัน ถ้าหากพ่อเกิดตายขึ้นมาจริงๆ สุดท้ายก็เป็นการตายในแผนการของศัตรู”
หลิงหลานไม่นึกเลยว่าหลิงเซียวจะคิดถึงเรื่องนี้ไว้ก่อนแล้ว และก็เตรียมการที่เหมาะสมออกมา เพียงแต่สุดท้ายก็เกิดเรื่องบางอย่างที่นอกเหนือความคาดหมายของหลิงเซียวออกมา ทำให้แผนการทั้งหมดของหลิงเซียวไร้ประโยชน์ไปเลย
คำพูดของหลิงเซียวทำให้ความอัดอั้นตันใจของหลิงหลานค่อยๆ บรรเทาลง ก็เป็นเหมือนกับที่หลิงเซียวว่าไว้ นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถควบคุมได้
เธอเดินขึ้นไปข้างหน้าก่อนจะสะบัดมือเหนือโต๊ะตัวนั้น ลูกปัดคริสตัลหกเม็ดพลันหายไป หลังจากนั้นก็เห็นลูกปัดสี่เม็ดปรากฎในร่องนิ้วของหลิงหลาน ส่วนฝ่ามือก็กักสองเม็ดที่เหลือไว้
หลิงเซียวพยักหน้าน้อยๆ การเค
