ไปในเขตสัตว์อสูรระดับ F พวกผู้ควบคุมหุ่นรบที่ไม่มีหุ่นรบย่อมไม่อาจจัดการกับสัตว์อสูรเหล่านั้นได้เท่าไหร่จริงๆ…
การก่อสร้างใหม่หลังจากสงครามรวดเร็วมากเช่นกัน วัตถุดิบทรัพยากรจากสหพันธรัฐถูกส่งมาที่ดาวไม่หยุดหย่อน นี่ก็ต้องขอบคุณจักรวรรดิฮิงูเระ เพราะการรุกรานของพวกเขาในครั้งนี้ได้บีบให้สหพันธรัฐประกาศพิกัดตำแหน่งดวงดาวลึกลับ และจัดมันเข้าไปในอาณาเขตของสหพันธรัฐ ตั้งชื่อว่า ดาวสัตว์อสูร เนื่องจากไม่มีอะไรอย่างอื่นเลยนอกจากสัตว์อสูรที่ไม่หมดไม่สิ้น….
ผ่านไปครึ่งเดือน พวกฉีหลงกลับมาทำภารกิจล่าสัตว์ต่อ แน่นอนว่าพวกเขาไม่ลืมแบ่งผลที่เก็บเกี่ยวกลับมาทุกครั้งให้หลิงหลานส่วนหนึ่ง เวลาสามเดือนผ่านไปเช่นนี้เอง ในที่สุดหลิงหลานก็ถูกเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์แจ้งว่าสามารถออกจาก แคปซูลรักษา เริ่มใช้ชีวิตอย่างอิสระได้แล้ว
สิ่งแรกที่หลิงหลานลุกขึ้นมาทำก็คือไปทานอาหาร เพราะว่าเธอหิวจะตายแล้วจริงๆ ถึงแม้ว่ายาบำรุงสามารถเติมธาตุต่างๆ ที่ร่างกายต้องการได้เพียงพอ แต่ว่ากระเพาะที่ทำงานอย่างปกติมาเป็นเวลาสิบปียังไม่สามารถต้านทานความรู้สึกหิวแบบนี้ได้
เมื่อเธอรับประทานอาหารอย่างอิ่มหนำเสร็จถึงค่อยสังเกตเห็นว่าฉีหลง หานจี้จวินและคนอื่นๆ กำลังอดทนนั่งอยู่ด้านข้างรอคอยให้เธอทานอาหารเสร็จ
“พวกนายมาตั้งแต่เมื่อไหร่?” หลิงหลานงงงัน เมื่อสักครู่นี่เธอทานอาหารอย่างใจจดใจจ่อ ทำให้เธอไม่ได้สนใจสถานการณ์รอบตัว
แน่นอนว่
