ภาระ แขนของหุ่นรบที่คล่องแคล่วเบาสบายก็เผชิญกับดาบแสงของอีกฝ่ายทันที
เสียง ‘เคร้ง’ ดังอื้ออึง ดาบแสงปะทะเข้ากับแขนหุ่นรบอีกครั้ง ทั้งสองฝ่ายดีดตัวออกพร้อมกัน หุ่นรบของฮิงูเระเกิดใช้งานโล่แสงบนแขนขวาในพริบตา ทำให้การโจมตีของดาบแสงในครั้งนี้ไร้ผล
การตอบสนองอย่างเฉียบแหลมของหัวหน้าทีมทำให้เขาหลบวิกฤติครั้งนี้ไปได้อย่างราบรื่น ส่วนผู้ควบคุมหุ่นรบชิกามารุที่เดิมทีเตรียมการซุ่มโจมตีนั้นกลับกลืนไม่เข้าคายไม่ออกขึ้นมา
ที่แท้ตอนที่หุ่นรบสองตัวตะลุมบอนกัน เขาไม่กล้ายิงปืนใหญ่พลังงานเลย เพราะกลัวว่าหากไม่ระวัง จะทำให้หัวหน้าทีมของตนโดนหางเลขไปด้วย
นี่ก็เป็นเหตุผลที่หลิงหลานเลือกต่อสู้ประชิดตัวกับหัวหน้าทีม ไม่อย่างนั้นต่อให้การบินไร้กฎเกณฑ์ของเธอจะร้ายกาจอีกสักแค่ไหน เมื่อเผชิญหน้ากับการซุ่มยิงของหุ่นรบสองตัวเอง เธอก็จะต้องถูกยิงในที่สุด ตอนนี้เธอจึงต่อสู้ระยะประชิดโดยไม่สนอะไรทั้งสิ้นเช่นนี้เอง และทำให้หุ่นรบอีกตัวห่วงหน้าพะวงหลังทำอะไรไม่ถูก คลายวิกฤติของเธอไปชั่วคราว
แต่หลิงหลานรู้ว่า นี่แค่ชั่วคราวเท่านั้น ฝ่ายตรงข้ามไม่มีทางให้สถานการณเป็นฝ่ายถูกกระทำแบบนี้ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ เขาจะต้องหาเวลาโจมตีแน่นอน ส่วนเธอเองก็อยากจะกำจัดหุ่นรบสักตัวก่อนที่อีกฝ่ายจะหาโอกาส และคนที่หลิงหลานเลือกคือ จัดการหุ่นรบที่เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้นำตัวนี้ก่อน
หุ่นรบสองตัวดีดตัวออกทันทีที่สัมผัสกัน เครื่องยนต์สองฝั่ง
