้งใจ ความเคารพ และก็มีร่องรอยความงุนงงสับสนอยู่เล็กน้อย
“เขาเป็นผู้ควบคุมไพ่ราชา เขาจะต้องล้มหุ่นรบสองตัวนั้นได้แน่นอน” ลั่วล่างกำหมัดแน่น พูดโน้มน้าวหลินจงชิง ในขณะเดียวกันก็โน้มน้าวตัวเองเช่นกัน
“จะได้เหรอ? อย่าบอกฉันนะว่านายมองไม่เห็นหมายเลขบนแขนหุ่นรบสามตัวนั้น” เยี่ยซวี่รู้สึกหดหู่ใจ ในฐานะที่เขาเป็นเด็กในระบบทหารรัฐบาล พวกเขารู้ข้อมูลเรื่องหุ่นรบของประเทศตัวเองและประเทศศัตรูดี รู้เยอะกว่าหลิงหลานที่มาจากต่างมิติอย่างชัดเจน
คำพูดของเยี่ยซวี่ทำให้ทุกคนเงียบกริบ มีเพียงหลินจงชิงที่ไม่เข้าใจอยู่บ้าง เขามองฉีหลงและก็มองหานจี้จวิน หวังว่าพวกเขาจะอธิบายข้อสงสัยให้เขาได้ ในฐานะที่เขาเป็นชาวบ้านยากจน เขาไม่รู้เรื่องข้อมูลทางทหารพวกนี้เลย
ฉีหลงที่เดิมทีทำตัวห้าวๆ พูดมากกลับเงียบเชียบตรงกันข้ามกับท่าทีในยามปกติ ถึงขนาดที่ใบหน้าเผยความรู้สึกงุนงง ใคร่ครวญเรื่องอะไรบางอย่างอยู่ หานจี้จวินมองเขาด้วยความไม่เข้าใจแวบหนึ่ง ก่อนจะพบว่าความสนใจของฉีหลงไม่ได้อยู่ที่นี่ ดังนั้นเขาจึงเอ่ยปากอธิบายว่า “ระดับของผู้ควบคุมหุ่นรบของฮิงูเระดูได้บนหมายเลขที่แขนของเขา หมายเลขของพวกหุ่นรบเมื่อตะกี้นี้ขึ้นต้นด้วย X นั่นหมายความว่า พวกเขามาจากหน่วยหุ่นรบไพ่ราชา!”
“ไพ่ราชา?” หลินจงชิงจับจุดสำคัญได้
หานจี้จวินพยักหน้าด้วยรอยยิ้มขื่น คราวนี้หลินจงชิงเข้าใจแล้ว สีหน้าเขาเปลี่ยนเป็นซีดเผือดขึ้นมาทันที…
ผู้มีพระคุ
