ออะไร ความเร็วในการร่วงหล่นของพวกมันไม่ได้เร็วเลย ราวกับว่ามีแรงขับที่ผลักดันการต้านทานแรงดึงดูดของดาวเคราะห์ไว้
หลิงหลานนิ่วหน้า ทันใดนั้นเธอก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ก่อนจะรีบตะโกนว่า “เสี่ยวซื่อตรวจดูจากอวกาศได้หรือเปล่า?”
“นี่ต้องแฮคเข้าไปในเรดาร์ของที่นี่ ลูกพี่รอฉันไม่กี่วิ…” เสี่ยวซื่อกล่าวจบก็จากไป หลิงหลานนับเงียบๆ เมื่อเธอนับถึงเก้า ภาพตรงหน้าเธอพลันเปลี่ยนเป็นอวกาศนอกดาวดวงนี้
ในอวกาศไม่มีอะไรทั้งนั้น ทุกอย่างสงบเงียบราวกับว่าวัตถุบินที่ไม่สามารถระบุได้พวกนี้โผล่ขึ้นในสายตาของพวกเขาอย่างไร้ที่มาที่ไป
“อีกฝ่ายอาจจะใช้ระบบพรางตัวเพื่อหลบหลีกความสามารถในการค้นหาของเรดาร์ก็ได้ ดังนั้นก็เลยไม่ถูกพบ” เสี่ยวซื่ออธิบาย “ฉันจะลองปรับเปลี่ยนระบบค้นหาของเรดาร์พวกเขาดู…” สิ่งที่เรียกว่าพรางตัวไม่ใช่การพรางตัวจริงๆ มันเพียงแต่มองทะลุระบบค้นหาของเรดาร์อีกฝ่ายและทำการเตรียมตัวหลีกเลี่ยงไว้เท่านั้น ถ้าแก้ระบบค้นหาแล้วก็จะแก้ไขปัญหาข้อนี้ได้
เสี่ยวซื่อเพิ่งจะกล่าวจบ หลิงหลานก็เห็นยานแม่ขนาดมหึมาสองลำ รวมไปถึงยานคุ้มกันสี่ลำโผล่ขึ้นมาในมุมหนึ่งของอวกาศที่กว้างใหญ่ไพศาลฉับพลัน เวลานี้ท่าปล่อยจรวดของยานแม่กำลังปล่อยวัตถุโลหะทรงวงรีเหล่านี้ออกมาไม่ขาดสาย ยานคุ้มกันสี่ลำกระจายกันคุ้มกันสี่ทิศด้วยความระมัดระวังโดยที่ให้ยานแม่สองลำอยู่ตรงกลาง
“ค้นหาพิกัดของพวกเขา…”
ยานอวกาศทั้งหมดในภาพเริ่มหมุน
