อย่างไรก็ตาม ท้ายที่สุดฉีหลงยังคงพ่ายแพ้ให้กับ L13 หรือก็คือหัวหน้าทีมจินหลิน แต่ฉีหลงไม่ได้ผิดหวัง เขารู้ตั้งแต่เริ่มต่อสู้นานแล้วว่า ต่อให้เขามีพรสวรรค์อีกแค่ไหน ร่ำเรียนพื้นฐานการต่อสู้ดีอีกสักเท่าไหร่ แต่ว่าในด้านประสบการณ์ต่อสู้ เขายังไม่สามารถเทียบเคียงกับทหารเก่าแก่ที่ผ่านศึกมานับร้อยเหล่านี้ได้
นิสัยของทั้งสองคนต่างก็เป็นคนองอาจเปิดเผย หลังจากที่ประลองเสร็จ หัวหน้าทีมจินหลิน L13 ก็มีความรู้สึกดีๆ ต่อฉีหลงมาก และเชื้อเชิญฉีหลงว่า ขอเพียงเขามีเวลาว่างก็ไปหาเขาต่อสู้แลกเปลี่ยนความรู้ได้ทุกเมื่อในตลอดระยะเวลาที่ร่วมเดินทางด้วยกัน
จำเป็นต้องพูดว่า ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ให้ความสำคัญกับวาสนามาก ฉีหลงกับ L13 มีวาสนาต่อกันอย่างยิ่งยวด นี่ทำให้หลิงหลานตื่นเต้นยินดีมาก
หลิงหลานรู้ดีว่าทักษะการต่อสู้ของฉีหลงถึงจุดคอขวดแรกแล้ว ถ้าอยากทะลวงมันก็มีอยู่สองวิธี หนึ่งคือรอคอยจังหวะ มีความเป็นไปได้ที่จะบรรลุฉับพลัน เช่นนี้ก็จะจัดการปัญหาเรื่องจุดคอขวดได้เอง และอีกวิธีหนึ่งคืออาศัยประสบการณ์ต่อสู้นับครั้งไม่ถ้วน โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือแลกเปลี่ยนความรู้กับยอดฝีมือด้านการต่อสู้ที่มีประสบการณ์มามากมาย ตามหาแรงบันดาลใจทะลวงจุดคอขวดในการต่อสู้ครั้งแล้วครั้งเล่า
แน่นอนว่าวิธีการสองแบบนี้ต่างต้องการวาสนาในระดับหนึ่ง แต่พอเปรียบเทียบกับวิธีการแรกที่คลุมเครือไม่แน่นอนแล้ว อัตราความสำเร็จของวิธ
