ต้นว่า “ลูกพี่ รีบๆ มีหุ่นรบของเธอในโลกความเป็นจริงสักทีสิ ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันก็ช่วยเธอได้แล้ว” เขาสามารถแทนที่ออปติคัลคอมพิวเตอร์ของหุ่นรบได้โดยสมบูรณ์ สั่งการหุ่นรบเข้า PK กับหมอนั่นได้….
หลิงหลานทนเห็นเสี่ยวซื่อด้วยความผิดหวังไม่ได้ ดังนั้นเธอจึงพยักหน้าพูดว่า “ได้ ฉันจะพยายามทำให้เร็วที่สุด แล้วค่อยให้นายช่วยฉันจัดการไอ้พวกคนนิสัยเสียที่เป็นภัยต่อฉัน” เสี่ยวซื่อถูกหลิงหลานปลอบโยนเช่นนี้เอง
ไม่มีใครสังเกตเห็นแววตาเย็นเยียบของ L15 ที่มองมายังหลิงหลาน ทุกคนต่างแสดงความชื่นชมต่อความเป็นลูกผู้ชายที่เจ็บปวดแต่สีหน้าไม่เปลี่ยนของ L15 ทว่าคนส่วนใหญ่ย่อมมองไปยังหลิงหลานที่ยืนอยู่ตรงกลาง แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและเหลือเชื่อ
แน่นอนว่าพวกนักเรียนของสถาบันลูกเสือกลับทำสีหน้าเหมือนกับว่าเรื่องควรจะเป็นแบบนี้ มันพิสูจน์แล้วว่าความสามารถของหลิงหลานน่าจะไปถึงระดับนี้แล้วจริงๆ และก็ทำให้พวกลูกเรือไม่กล้าดูถูกลูกเสือเหล่านี้อีกต่อไป
เวลานี้ครูฝึกกลับมาทำหน้าเฉยชาเหมือนก่อนหน้านี้ เขามองไปที่หลิงหลานก่อนจะเอ่ยอย่างเย็นชาว่า “เธอน่าจะเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขาสินะ ดูจากฝีมือของเธอแล้ว คนของทีมจินหลินไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอเลย ไม่จำเป็นต้องประลองรอบต่อไปแล้ว” เขามองไปยังชายหนุ่มเคร่งขรึมเย็นชาอายุยี่สิบห้ายี่สิบหกซึ่งเป็นหัวหน้าทีมที่แข็งแกร่งที่สุดในทีมจินหลิน ใบหน้าเขาแสดงความเสียใจออกม