ะ หลิงหลานเห็นพวกลูกเรือของยานอวกาศจริงจังกับพวกเธอแล้วก็ค่อยส่งสายตาให้หลินจงชิงทีหนึ่ง
หลินจงชิงได้รับสัญญาณบอกใบ้ของหลิงหลานก็เอ่ยปากขึ้นอีกครั้งว่า “ทักษะการต่อสู้ของผมยังไม่เชี่ยวชาญนัก จนทำร้ายพี่ชายคนนั้นไป ได้โปรดยกโทษให้ด้วยครับ!”
“แต่ถ้าหากลูกเรือของยานคุณมีความสามารถแบบนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องมีการประลองแลกเปลี่ยนความรู้ต่อไปแล้วนะครับ” คำพูดของหลินจงชิงทำให้สีหน้าของพวกลูกเรือเปลี่ยนเป็นแดงสลับเขียวไม่หยุด นี่เป็นการโจมตีกลับคำพูดดูถูกของพวกเขาในตอนแรกชัดๆ
“พูดแบบนี้หมายความว่า ความสามารถของนักเรียนคนอื่นในห้องพวกเธอยังแข็งแกร่งกว่าเธออีกใช่ไหม?” เสียงเย็นชาหนึ่งดังออกมาจากด้านหลังพวกลูกเรือ
พวกลูกเรือก้าวเท้าหลีกทางให้ด้วยสีหน้าจริงจัง จากนั้นก็ทยอยกันตะโกนขึ้นมาว่า “ครูฝึก!”
ดวงตาสองข้างของหลิงหลานหรี่ลงน้อยๆ ชายคนหนึ่งที่สวมชุดเครื่องแบบทหารสหพันธรัฐ ทั่วทั้งร่างแผ่ไอเย็นยะเยือกปรากฏตัวขึ้นมา เขาอายุประมาณสามสิบห้าสามสิบหกปี นับว่าเป็นคนอายุน้อยในหมู่ลูกเรือ แต่เขากลับทำให้พวกลูกเรือที่อายุมากกว่าเขาแสดงท่าทีเคารพอย่างยิ่งยวด ถึงขนาดที่มีความเกรงกลัวอยู่ด้วย
แรงกดดันที่ส่งมาจากอีกฝ่ายทำให้หลิงหลานรู้ว่าคนผู้นี้น่าจะเป็นคนที่มีความสามารถแข็งแกร่งที่สุดในหมู่ลูกเรือพวกนี้
กลิ่นอายของอีกฝ่ายส่งผลต่อหลินจงชิงเช่นเดียวกัน หลินจงชิงรู้สึกว่าตัวเองถูกแรงกดดันไร้รูปอัดจนแทบจะล้ม
