อวกาศมีห้องประลองขนาดมหึมาแห่งหนึ่ง หลิงหลานสังเกตเห็นว่าห้องประลองแห่งนี้ใช้แผ่นโลหะผสมที่มีประสิทธิภาพและการต้านทานสูงสร้างขึ้นมา พละกำลังที่น้อยกว่าหนึ่งตันย่อมไม่สามารถทิ้งร่องรอยไว้ในนี้ได้ ทำให้นักสู้โจมตีได้อย่างเต็มที่แน่นอน…
หน้าผากของหลิงหลานหลั่งเหงื่อเย็นๆ ออกมาเล็กน้อย ดูท่าลูกเรือในยานอวกาศลำนี้จะเป็นพวกบ้าการต่อสู้กันหมดเลย ไม่อย่างนั้นคงไม่มีทางใช้ โลหะล้ำค่าราคาแพงพวกนี้มาสร้างห้องประลองโดยเฉพาะหรอก
พอหลิงหลานมาถึง ในห้องประลองก็มีนักเรียนและลูกเรือยานอวกาศแลกเปลี่ยนความรู้กันหลายคนแล้ว ถึงแม้ว่าเด็กห้องเอจะนับว่าเป็นคนที่มีความสามารถโดดเด่นเหนือกว่าเด็กในชั้นปีเดียวกันของสถาบัน แต่เมื่อเทียบกับพวกลูกเรือที่เป็นผู้ใหญ่ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางการเข่นฆ่านองเลือดแล้ว พวกเขาก็เป็นแค่คนอ่อนหัดที่ไม่อาจอ่อนหัดได้อีกจริงๆ ต่อสู้กันไม่กี่กระบวนท่าก็พ่ายแพ้แล้ว นักเรียนที่ทำผลงานได้ดีที่สุดก็ยังทนได้ไม่เกินสิบกระบวนท่าเช่นกัน
การต่อสู้เพียงฝ่ายเดียวที่ไม่มีความตื่นเต้นเลยสักนิดเดียวแบบนี้ทำให้พวกลูกเรือที่ชมการต่อสู้อ้าปากหาวติดต่อกัน “กัปตันก็อยู่ดีไม่ว่าดี หาเรื่องใส่ตัวจริงๆ ให้พวกเรามาเล่นเกมเป็นเพื่อนเด็กพวกนีเนี่ยนะ เห็นพวกเสี่ยวจินสู้แบบนี้แล้วรู้สึกอึดอัดจริงๆ เลยว่าไหม?” ลูกเรือทุกคนที่เข้าไปต่อสู้จำเป็นต้องควบคุมพละกำลังด้วยความระมัดระวัง เนื่องจากกลัวว่าจะลงมือทำร้าย
