นับว่าได้เสพสุขจริงๆ
หลิงหลานทอดมองหานจี้จวินที่กำลังพูดคุยกับฉีหลง หานจี้จวินคล้ายกับสัมผัสได้บ้าง เขาหันหน้ามาแล้วก็เห็นหลิงหลานกำลังมองเขาอยู่ เขาชูเครื่องดื่มในมือขึ้นมาและส่ายมันให้กับเธอ ไม่เพียงเท่านั้นสีหน้าของเขายังดูเหมือนกับแฝงไปด้วยความหยอกเย้าเล็กน้อย
หลิงหลานยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “ข่าวกรองในบ้านแม่นยำมากเลยนี่!”
แววตาของหานจี้จวินเปล่งประกายขึ้นมาฉับพลัน มุมปากแยกออกเป็นรอยยิ้มอย่างรวดเร็ว เขาเอ่ยอย่างหน้าไม่อายว่า “ไม่ใช่ว่านี่ทำเพื่อบริการลูกพี่เหรอ!”
หลิงหลานหลุดหัวเราะออกมา ได้แต่กุมกระป๋องในมือและแตะเข้ากับกระป๋องเครื่องดื่มของอีกฝ่ายเบาๆ บ่งบอกถึงการยอมรับแล้ว ทั้งสองคนเงยหน้าดื่มเข้าไปหนึ่งอึกพร้อมกัน จากนั้นก็สบตากันแวบหนึ่ง ไม่จำเป็นต้องเอ่ยก็เข้าใจทุกสิ่งทุกอย่าง
หลิงหลานรู้ดีว่า หานจี้จวินทำสิ่งเหล่านี้ก็เพียงเพื่อที่จะบอกเธอว่า เขามาจากแวดวงอะไร….สำนักงานข่าวกรอง? เป็นเด็กที่เจ้าแผนการจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเสี่ยวซื่อรวบรวมข้อมูลรายละเอียดของพวกเขามาให้เธอนานแล้วละก็ เธอคงจะมองข้ามการบอกใบ้ลับๆ ของหานจี้จวินในครั้งนี้ไปจริงๆ ก็ได้
เป็นเพราะว่าคำพูดบางอย่างไม่สามารถพูดออกไปได้ชัดเจนเหรอ? โดยเฉพาะครอบครัวที่มีสภาพแวดล้อมพิเศษเหมือนกับเขาเช่นนี้ด้วย เห็นได้ชัดว่าหานจี้จวินหน้าเนื้อใจเสือมากกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย ดูท่าการอบรมเขาให้กลายเป็นมันสมองของทีมจะไม่มีปัญหาแล
