การต่อสู้ก็ย่อมเคารพนับถืออัจฉริยะแห่งยุคด้านการต่อสู้แบบนี้แน่นอน
แต่หานจี้จวินรู้ดีว่า เขาไม่ใช่คนแบบฉีหลง ไม่ได้คลั่งไคล้การต่อสู้ขนาดนั้น เมื่อเทียบกับการต่อสู้แล้ว เขาชอบการวิจัยศึกษาสงครามอวกาศต่างๆ มากกว่า ภายในกลยุทธ์สงครามอวกาศที่แปลกประหลาดต่างๆ ทำให้เขาหลงใหลมัน เขาเองก็บ้าการบัญชาการยานรบเหมือนกัน ดังนั้นหลิงหลานอาศัยความสามารถด้านการต่อสู้เพียงอย่างเดียวไม่สามารถทำให้เขายอมรับนับถือได้ เขาชอบใช้สมอง ดังนั้นเขาเองก็หวังว่าจะมีคนที่สามารถใช้สมองมากกว่าเขาทำให้เขาเลื่อมใสศรัทธาเช่นกัน
อย่างไรก็ตามหลายปีมานี้ ท่าทีเย็นชาที่หลิงหลานปฏิบัติต่อหลินจงชิงทำให้หานจี้จวินรู้สึกได้ถึงความไม่ธรรมดาของหลิงหลาน หานจี้จวินเข้าใจดีว่าหลิงหลานต้องรู้ว่าหลินจงชิงไม่ได้ธรรมดาเหมือนกับที่เขาแสดงออกขนาดนั้น ดังนั้นถึงได้เมินเฉยต่อเขาขนาดนี้ แต่หานจี้จวินก็สัมผัสได้ถึงความปากหวานก้นเปรี้ยวของหลินจงชิง ทั้งหมดนี้เป็นเพราะประสบการณ์ที่ได้รับอิทธิพลจากสิ่งที่เห็นและได้ยินจากการอยู่ข้างกายบิดาในหลายปีมานี้ ทว่าขอเพียงหลินจงชิงไม่ได้ทำเรื่องที่เป็นอันตรายต่อพวกเขา เขาเองก็ไม่คิดเป็นคนเลวมาเปิดโปงอีกฝ่ายเหมือนกัน
เรื่องของหลินจงชิงพิสูจน์แล้วว่าหลิงหลานไม่ใช่คนที่คิดอะไรง่ายๆ แน่นอน นี่ทำให้หานจี้จวินดีใจมาก ถึงขนาดที่รู้สึกว่าติดตามหลิงหลานแบบนี้ก็ไม่เลวเหมือนกัน แต่อยากให้เขายอมรับสุดหัวใจนั้น อ
