ลังจากที่เธอฝึกฝนผ่านด่านติดต่อกันหลายครั้งก็พบว่าไม่มีความก้าวหน้าขึ้นสักนิดเลย
หลิงหลานไม่ได้ร้อนใจมากนัก ถึงแม้ว่าเวลาจะเข้าใกล้กับเวลาที่ภารกิจกำหนดไว้มากขึ้นเรื่อยๆ แต่เธอรู้ดีว่า ความร้อนใจแก้ไขเรื่องราวไม่ได้ มีเพียงความเยือกเย็นเท่านั้นถึงจะหาวิธีแก้ไขสุดท้ายได้
หลิงหลานเริ่มหวนนึกถึงการเคลื่อนไหวผ่านด่านของหุ่นรบเสือชีตาห์ ตอนนั้นการเคลื่อนไหวของเสือชีตาห์ลื่นไหลมาก ความเร็วก็รวดเร็วมากเช่นกัน แต่ว่าจังหวะการวิ่งกระโดดของมันกลับไม่มีความดุเดือดเหมือนกับความเร็วแบบนั้นเลย มันเหมือนกับว่าการกระโดดแต่ละครั้งจะใช้ขีดจำกัดทั้งหมดของหุ่นรบ พูดอีกอย่างก็คือ เขาขุดกำลังแฝงทุกส่วนของหุ่นรบออกมา
ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ทำให้คนประหลาดใจคือ เขาใช้ประโยชน์จากแรงสะท้อนกลับทุกครั้งที่เหยียบ บวกกับรักษาแรงขับเคลื่อนผลักดันความเร็วให้ถึงขีดสุด ทำให้มันปล่อยความเร็วนอกเหนือจากความสามารถของผู้ควบคุม
ส่วนเธอก็ปลดปล่อยความเร็วของหุ่นรบกระต่ายของตัวเองจนถึงขีดสุดแล้วเช่นกัน เธอเองก็สามารถใช้แรงสะท้อนกลับจากการเหยียบครั้งแล้วครั้งเล่าแบบนี้มาเพิ่มความเร็วได้เหมือนกันหรือปล่า?
หลิงหลานรู้ว่ากระต่ายทะยานฟ้าเป็นทักษะแรงสะท้อนกลับจากการเหยียบที่ดีที่สุด เพียงแต่เธอไม่อาจแน่ใจได้ว่าหุ่นรบกระต่ายของมิติการเรียนรู้จะทนฝืนได้นานพอไหม
หลิงหลานเคยลองอยู่หลายครั้ง ในที่สุดก็เข้าใจจังหวะแล้ว เธอใช้ได้แค่ช่วงเ