นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เกิดการดวลรูปแบบศัตรูคู่อาฆาตในสถาบันศูนย์กลางลูกเสือ วิธีการที่หลินจงชิงกับหลี่อิงเจี๋ยเดิมพันอนาคตกันนั้นเป็นที่ฮือฮาขึ้นมาในหมู่เด็กชั้นปีต่ำๆ นี่ก็เลยเป็นสาเหตุว่าทำไมวันนี้หอต่อสู้ถึงมีคนมามากมายขนาดนี้
หลี่อิงเจี๋ยขึ้นไปบนเวทีประลองรอคอยการมาของหลินจงชิงอยู่นานแล้ว ตอนนี้ในใจเขารู้สึกพึงพอใจมาก เขาเชื่อว่าหลินจงชิงเป็นเหยื่อในกำมือเขาแล้ว ขอเพียงรอการประกาศผลสุดท้ายเท่านั้น หลี่อิงเจี๋ยมั่นใจว่าอาศัยความสามารถของเขาจัดการหลินจงชิงนั้นเป็นเรื่องที่ง่ายดายมากๆ
หลี่อิงเจี๋ยยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นเต้น เขาเหมือนกับมองเห็นฉากที่หลินจงชิงโค้งคำนับยอมจำนนต่อเขา….
อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ต่อมากลับไม่ได้เป็นไปอย่างที่เขาคิดไว้ ในตอนหนึ่งนาทีสุดท้ายก่อนที่การประลองจะเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ เขาเห็นคนที่ปรากฏตัวขึ้นที่ฝั่งตรงข้ามไม่ใช่หลินจงชิง หากแต่เป็นฉีหลง หลี่อิงเจี๋ยก็รู้แล้วว่าตัวเองถูกอีกฝ่ายตลบหลัง เขาเอ่ยอย่างคลุ้มคลั่งว่า “ทำไมถึงเป็นนายล่ะ?”
ฉีหลงกล่าวพลางหัวเราะอย่างวางโตว่า “ทำไมจะเป็นฉันไม่ได้ล่ะ?” ในสายตาของหลี่อิงเจี๋ยตอนนี้ รอยยิ้มที่เดิมทีดูเบิกบานเปิดเผยนั้นกลับเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน เยาะเย้ยเขาที่ตกเป็นเหยื่อให้กับความฉลาดของตัวเขาเอง
“ไม่นึกเลยว่าหลินจงชิงจะเป็นสมาชิกทีมของนาย ยิ่งนึกไม่ถึงเลยว่าพวกนายจะยอมเสียโควตาให้หมอนั่นไปแบบนี้” หลี่อิงเจี๋ยวา
