าของรุ่นที่ 4738
จำเป็นต้องบอกว่า หลี่อิงเจี๋ยคิดว่าตัวเองยอดเยี่ยมมากเกินไป เขามองทีมของหลิงหลานเป็นคู่แข่งของเขามาตลอด ดังนั้นเมื่อพบว่าสถานการณ์ไม่เอื้ออำนวยต่อเขา ความคิดแรกของเขาก็คือ เขาตกหลุมพรางแล้ว
หลี่อิงเจี๋ยถูกมัวเมาอยู่ในความโกรธจนไม่อาจรักษาความเยือกเย็นได้อีกต่อไป เมื่ออาจารย์กรรมการพูดว่าเริ่มได้แล้ว เขาก็พุ่งไปหาฉีหลงที่อยู่ตรงข้ามด้วยสองตาที่แดงฉาน แน่นอนว่าการเคลื่อนไหวแบบนี้ไม่มีประโยชน์เลย เดิมทีความสามารถของเขาก็ด้อยกว่าฉีหลงเล็กน้อย หลังจากที่สูญเสียความเยือกเย็นไป ความแตกต่างก็ยิ่งเห็นได้ชัด ผ่านไปไม่กี่กระบวนท่า หลี่อิงเจี๋ยก็ถูกฉีหลงกดดันทุกทางแล้ว
มุมปากของหลิงหลานเผยรอยยิ้มออกมาน้อยๆ การแข่งขันครั้งนี้ฉีหลงคว้าชัยชนะแน่นอน
………….
ในมุมแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากเวทีประลอง อู่จย่งที่กำลังชมการต่อสู้เห็นถึงตรงนี้ก็แค่นเสียงเย็นกล่าวว่า “เยี่ยซวี่ พวกเราไปกันเถอะ”
“ได้!” เยี่ยซวี่พยักหน้าตอบรับ จากความสามารถของพวกเขามองออกว่าผลสุดท้ายจะเป็นยังไง เดิมทียังคาดหวังการต่อสู้ของหลี่อิงเจี๋ยกับฉีหลงอยู่ คิดไม่ถึงว่าจิตใจของหลี่อิงเจี๋ยจะเสียสมดุลไป เมื่อสูญเสียความเยือกเย็น การต่อสู้ก็เปลี่ยนเป็นไปตามที่คิดไว้ และก็ทำให้พวกเขาสูญเสียความสนใจไปเช่นกัน
สาเหตุที่พวกอู่จย่งกับเยี่ยซวี่มาชมดูที่สนามประลอง ความจริงแล้วมีเป้าหมายอยู่อย่างหนึ่ง พวกเขาเองก็อยากรับหลินจงชิงเ
