อาศัยเพื่อนในห้องที่มีพื้นฐานครอบครัวและความสามารถที่แข็งแกร่ง
ภูมิหลังครอบครัวของหลิงหลานก็ไม่นับว่าเตะตาอะไรในหมู่ผู้มีอิทธิพลร่ำรวยสูงศักดิ์ ทว่าไม่มีคนกล้ายั่วโมโหเขา สำหรับสถาบันแล้ว ภูมิหลังไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด แต่ความสามารถถึงจะเป็นพื้นฐานในการยืนหยัด
ส่วนหลินจงชิงที่มาจากเขตยากจน ถึงแม้ว่าความสามารถของเขาจะค่อยๆ เพิ่มสูงขึ้น แต่สำหรับคนที่อยู่อันดับห้าแล้วสามารถจัดการเขาได้ง่ายดายมาก พูดอีกอย่างก็คือ หลินจงชิงคือหนึ่งในคนที่จัดการได้ง่ายที่สุดในหมู่เด็กห้องสเปเชียลเอทั้งหมด หลี่อิงเจี๋ยไม่ไปลงดาบใส่เขาแล้วจะให้ไปหาใครเล่า
อย่างไรก็ตาม หลินจงชิงก็รู้เช่นกันว่าเขาไม่มีคุณสมบัติไปต่อกรกับหลี่อิงเจี๋ย ดังนั้นเขาจึงเลือกอดทนเก็บเรื่องราวไว้ในใจ ไม่ว่าหลี่อิงเจี๋ยจะตั้งใจยั่วยุ ตีวัวกระทบคราด[3]ยังไงก็ เขาก็อดทนอย่างแข็งขัน นี่ทำให้หานจี้จวินนับถือความกล้ำกลืนอัปยศของเขาอย่างยิ่ง
“ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ถูกหาเรื่องมาตลอดเหรอ? เขาก็อดทนมาได้อย่างราบรื่นไม่ใช่เหรอ? ทำไมคราวนี้ถึงต้องการความช่วยเหลือของเราด้วยล่ะ?” หลิงหลานเป็นคนขี้สงสัย เธอรู้ดีว่าถึงแม้หลินจงชิงจะเป็นคนยากจน แต่ว่าภายในใจเป็นคนที่หยิ่งทระนงสุดขีด นอกจากเหตุการณ์สุดวิสัยแล้ว ไม่อย่างนั้นเขาไม่มีทางขอความช่วยเหลือของพวกเขาแน่นอน
หรือว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา? ทำให้หลินจงชิงถอยจนไม่อาจถอยได้อีก? หลิงหลานลูบคางครุ่นคิดเงี
