หลิงหลานยืนอยู่หน้าทางเข้าเส้นทางอีกครั้งก่อนจะท้าทายภารกิจต่อ เธอหลับตาลงหลายวินาที หลังจากนั้นก็ลืมตาขึ้นฉับพลัน ดวงตาทั้งสองข้างส่องแสงพราวพร่าง นิ้วมือโบกสะบัดขึ้นมาทันที จากนั้นก็เห็นขาหลังของหุ่นรบกระต่ายพลันถีบตัวขึ้นมาก่อนจะกระโจนเข้าไปในเส้นทางราวกับบินก็ไม่ปาน
เวลานี้ทั่วทั้งร่างกายและจิตใจของหลิงหลานต่างจมอยู่ในหุ่นรบ เธอรู้สภาพภายในเส้นทางเป็นอย่างดีนานแล้ว ไม่จำเป็นต้องใคร่ครวญอีกแล้วว่าจะเคลื่อนไหวข้ามสิ่งกีดขวางยังไง ทุกอย่างนี้ต่างปะติดปะต่อกันอยู่ในห้วงความคิดของเธอ
จากนั้นก็เห็นหุ่นรบกระต่ายทะยานขึ้นไปในพื้นที่คับแคบด้วยความปราดเปรียว บางครั้งมันก็เดินหมอบต่ำ บางครั้งก็กระโดดขึ้นสูง บางครั้งก็เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง บางครั้งก็ลดความเร็วเพื่อเลี้ยวโค้ง มีหลายครั้งที่ร่างแทบจะเฉียดผ่านกำแพง หากพลาดไปนิดเดียวก็จะชนเข้ากับกำแพงจนตกอยู่ในสภาพน่าสังเวชได้
คราวนี้หลิงหลานไม่ได้ชนกำแพงเลย แต่ว่าข้ามผ่านกำแพงไปได้อย่างราบรื่นสุดขีด เธอมองดูเวลาก็เห็นว่าทะลวงผ่านกำแพงยี่สิบนาทีไปได้อย่างที่คาดคิดไว้จริงๆ ถึงขนาดที่มาถึงได้ในเวลาสิบห้านาที เลื่อนเวลาก่อนกำหนดได้ห้านาที
เมื่อเทียบกับครั้งแรกแล้ว หลิงหลานลดเวลามาได้ครึ่งหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย ทว่าเมื่อเทียบกับเวลาสามนาทีเพื่อทำภารกิจให้สำเร็จแล้ว หลิงหลานยังห่างไกลอยู่มาก อย่างไรก็ตาม หลิงหลานดีใจมาก นี่พิสูจน์ว่าการควบคุมหุ
